Dydw i ddim yn gyfarwydd iawn â Powers; dim ond un o’i nofelau dw i wedi ei darllen, sef The Time of Our Singing. Enghraifft arall, petasai angen un, o’r ffordd dw i’n gallu gwastraffu amser wneud pethau di-ddim, tra bod llond basged o lyfrau gwych heb eu darllen yn aros amdana i.

Mae’r darlleniad yn arbennig, ac am wn i, dyw’r stori mae Powers yn darllen, “The Moving Finger”, ddim wedi’i chyhoeddi eto. Ynddi, mae Powers yn siarad yn y person cyntaf, o safbwynt nofelydd sy’n dod ar draws blog o’r enw Speculum Ludi trwy’r broses arferol mae dyn yn dod ar draws y pethau gorau ar y we: Googlo am rywbeth arall. Mae’r blogiwr, “Funes the Memoirist”, â diddordeb, os nad obsesiwn, ym maes niwrobioleg; ym mhenodol, yn y gwaith ar niwronau drych.

Rhaid i mi gyfaddau, tan y pwynt yma yn y darlleniad, a finnau ddim yn gwrando yn astud iawn, darllen pethau eraill yr un pryd, do’n i ddim wedi sylweddoli taw ffuglen oedd Powers yn ei darllen, ac nid siarad am flog go iawn. Ond oedd y busnes ’ma am niwronau mewn mwncïod (sydd efallai yn bresennol ynddon ni hefyd) sy’n tanio yn yr ymennedd pan fydd y mwnci yn gweld rhywun arall yn perfformio gweithred, yn union fel bod y mwnci ei hunan yn wneud yr un gweithred, yn swnio mor anhebyg i mi bod rhaid i mi dalu mwy o sylwi i’r hyn oedd Powers yn disgrifio.

Wedi i mi wrando yn iawn, beth oedd yn nharo oedd y ffordd mae Powers yn sôn am y profiad o ffeindio, ac wedyn dilyn, blog sy’n mynd yn syth at galon eich dychymyg. Mae adroddwr y stori yn mynd ati nid yn unig i ddarllen pob un o flogiadau Funes, ond i balu trwy domenni’r we nes iddo ganfod hunaniaeth go iawn y blogiwr. Mae’n dechrau cymryd diddordeb personol ym mywyd rhywun hanner anhysbys, ac wrth i Funes gadael sylwadau sy’n awgrymu ei fod yn colli ei gof (ei memory, os nad ei feddwl), mae diddordeb yr adroddwr yn dechrau troi yn obsesiwn yn ei dro. Mae’n cadw’r blog mewn tab yn ei borwr, ac yn ei adfywio fe a dozen times an hour. Yn y diwedd, wrth gwrs, mae Funes yn sylwi, trwy logiau ei weinydd, bod darllenydd â mwy o ddiddordeb na’r arferol gyda fe, un sy’n ymweld â’i flog yn fwy aml nag ynteu ei hunan – teimlad dw i’n ei adnabod, o’m dyddiau fel ffrind gorau Natwatch a fel ffocws un o obsesiynau dyn unig mewn caffi seiber ym Manceinion.

Dw i ddim yn cofio darllen unrhyw beth am y profiad o ddarllen blog, na’r un o fod yn flogiwr, sy’n taro pen hoelen mor sownd â’r darn ’ma. Mae Powers yn llwyddo rhoi ei hunan yn sgidiau’r syrffiwr hamddenol sy’n troi’n cyberstalker ac yn gweld ei hunan yn wneud hyn. Fel mae Dan Visel yn awgrymu ar Future of the Book, dyma stori sy’n gweithio yn well fel darlleniad byw yn hytrach na fel stori mewn llyfr, gan fod y geiriau, a manylion y stori, yn aros yn ein cof yn unig, ac mae hynny’n newid wrth i’r stori mynd yn ei blaen. Mewn geiriau eraill, mae’n mynd â byd y we, a’r profiad gweddol newydd sy gyda ni o ddarllen blogiau, yn syth yn ôl at ein gwreiddiau fel storiwyr a gwrandawyr straeon, yn eistedd o gwmpas tanau ein llwythau, gan basio dros y cyfnod cymharol byr yn ein hanes diweddar o fod yn ddarllenwyr llyfrau.

Dw i’n falch ofnadwy mod i wedi dod ar draws hyn, yn awr. Dw i wedi bod yn meddwl, o ddifri, am roi gorau i’r blog ’ma, fel dw i (bron) wedi rhoi’r gorau i redeg maes-e. Ro’n i’n barod iawn i dderbyn gair nofelydd arall dw i’n ei hadmygu’n fawr, Doris Lessing, a ddwedodd yn ei haraith at rhoddwyr Gwobr Nobel:

In the same way, we never thought to ask, “How will our lives, our way of thinking, be changed by the internet, which has seduced a whole generation with its inanities so that even quite reasonable people will confess that, once they are hooked, it is hard to cut free, and they may find a whole day has passed in blogging etc?”

Athrylith yw Doris Lessing, a dw i’n gobeithio y bydda i’n darllen ei llyfrau tra bydda i’n byw, ond tra mod i’n gallu ffeindio pethau fel darlleniad Richard Powers ar y we, a dim ond ar y we, bydda i eisiau eu rhannu gyda phobl eraill, a byddaf yn flogiwr.

Dych chi’n gweld y bocs melyn, top chwith? Dyna fy nghasgliad Van der Graaf Generator. Tybed oes angen copi o bob bootleg VdGG ar fy nghyfrifiadur trwy’r amser?

• – negeseuon sy’n cynnwys tasg mae rhaid i mi gwblhau. Weithiau dw i’n defnyddio hyn fel bac-yp i’r rhestr “pethau i’w neud” sy ’da fi yn iCal – ebostio atgoffiad at fy hun, a gadael fe ’ma nes i mi wneud y tasg.
• @ros – negeseuon sy’n cynnwys rhywbeth mae rhaid i rhywun arall gwblhau. Mae hyn yn cynnwys pethau dw i wedi archebu o eBay, Amazon, Sebon, beth bynnag, ond sy heb gyrraedd eto. Mae’r “@” yn y label yn gorfodi hyn i ymddangos ar frig y rhestr labeli.
• Blog – caiff negeseuon “Google Alerts” a’u tebyg eu hidlo yn awtomatig i fan hyn i’w hatal rhag tagu fy mewnflwch. Pan dw i’n digwydd sylwi bod mwy na rhyw hanner dwsin o negeseuon heb eu darllen yna dw i’n cael cip.
• Cadw – mae popeth yn cael ei gadw ar Gmail, wrth gwrs, ond mae hyn am bethau dw i am wneud yn siwr dw i byth yn eu dileu. Cyfrineiriau, a phatrymluniau negeseuon dw i’n anfon yn aml, ar y cyfan.
• Freecycle – negeseuon o’r tri grŵp Freecycle dw i’n aelod ohonyn. Eto, jyst i gadw’r stwff o’r mewnflwch yw hyn.

Mae popeth arall yn dod i mewn fel arfer, a dw i’n clirio’r mewnflwch bob dydd. Os ydy hi’n bosib ymateb i neges o fewn 2 funud, dw i’n neud e yn syth (fel arfer). Os na, a dw i ddim yn gallu neud e heddi, mae’n cael seren ac mae’n mynd ar y rhestr “pethau i’w neud”.

Dw i’n casau gweld llawer o negeseuon yn y mewnflwch, ac yn methu deall pam mae cymaint o bobl yn gadael i’w mewnflwch mynd mor lawn. Mae un fy mam ag o leia 200 o negeseuon, y rhan fwya heb eu darllen, bob tro dw i’n digwydd ei weld. Oes rhyfedd dw i ddim yn boddran ei hebostio hi bellach? Dw i’n wgybod yn iawn na fydd hi’n gweld y neges, oni bai mod i’n ei ffonio i ddweud mod i wedi sgwennu ati. Man a man jyst ei ffonio hi gyda’r neges.

Cofnodion 43 Folders ar “Inbox Zero”. Llawn o gyngor da, hanfodol os ti’n byw ar y we. Pethau fel hyn, o’r cofnod Delete, delete, delete (or, “Fail faster”):

Just remember that every email you read, re-read, and re-re-re-re-re-read as it sits in that big dumb pile is actually incurring mental debt on your behalf. The interest you pay on email you’re reluctant to deal with is compounded every day and, in all likelihood, it’s what’s led you to feeling like such a useless slacker today.

Mewn geiriau eraill, os ti ddim yn mynd i wneud e nawr, a ddim yn debyg i’w neud e heddi, ydy hi’n well i dorri dy golledion a chael gwared ohono fe y funud hon?

Sut wyt ti’n cadw trefn ar dy ebost?

Pris i’w drwshio: £166

Pris prynu un newydd, lliw, fideo: £219

Bastads.

A bydd yr un newydd yn ddu.

Bastads clyfar.

Sy’n f’atgoffa…

O wel, nid heddi.

Wel, dw i’n ei hoffi.

Ond mae’n debyg mod i ddim yn cymryd digon o sylw o beth mae rhaglenni fel hyn yn gallu wneud.

Ddoe, sylweddolais i am y tro cyntaf, diolch i Merlin Mann, bod hi’n bosibl rhoi calendrau gwahanol iCal mewn “grwpiau”. O leia, o edrych trwy sylwadau ar flog Merlin, nid fi yw’r unig un i beidio gwybod hyn. Defnyddiol iawn.

Wedyn, y bore ’ma, dw i’n sylwi bod opsiwn yn y Llyfr Cyfeiriadau i Ddangos Map o unrhyw cyfeiriad. ⌘+clec ar y cyfeiriad a bant â chi.

Wedyn, sylweddolais i mod i ddim wedi newid fy nghyfeiriad fy hun yn y Llyfr Cyfeiriadau.

[Gol.] Peth arall – ddim wedi sylwi o’r blaen ei fod yn bosibl ychwanegu maesydd fel “spouse”, “children” ac yn y blaen i gerdyn yn y Llyfr Cyfeiriadau – mae hyn yn handi iawn i fi, sy byth yn cofio pethau fel hyn am ddysgwyr. Drueni bod dim modd cysylltu cardiau partneriaid – wedi dweud hynny, mae’n siwr o fod yn hollol bosibl, dim ond taw fi yw’r afalwr ola yn y byd i’w ddanganfod.

Pa lyfr yw hwn?

shadow square wire, stepping discs, sonic fold, hyperdrive shunt, intercom image, cziltang brone, second quantum hyperdrive, puppeteer fleet, crash balloons, transfer booths, sleeping plates, galactic axis, flashlight laser, electromagnetic cannon, shadow squares, puppeteer worlds, fusion motors, ring foundation, lifting motors, crash couch, infinity horizon, zap gun, floating building, scope screen, fusion drives