Cwrwydro – Pentre Arms, Llangrannog

Postiwyd ar gan
1

Jude a Chris, Pentre Arms, Chwefror 2007

Pentre Arms,
Llangrannog,
Ceredigion, SA44 6SP
01239 654345
pentrearms.co.uk
GoogleMap

Dw i siwr o fod wedi cael mwy o beintiau yn y dafarn fach hyfryd yma nag mewn unrhyw dafarn arall yn y byd. Fy local ers 1997, dyma un o’r rhesymau ro’n i am symud o Gaerdydd i Langrannog yn y lle cyntaf, ar ôl i mi ddod yma yn ystod adeg o wirfoddoli ar dyddyn organig lleol.

Mae gyda’r dafarn hanes hir o fod yn ganolfan i feirdd. Na, nid yr un mae’r Saeson wedi clywed amdano (er taw hwnna yw’r unig un gyda phlac yn ei enw ar y wal tu allan) ond beirdd Cymraeg o fri, sef Bois y Cilie a’u dilynwyr, gan gynnwys y prifeirdd T.Llew Jones a Dic Jones.

Yn ôl y Good Beer Guide mae’r dafarn yn arguably Ceredigion’s finest seaside village, ond mae’n anodd credu byddai unrhyw un yn dadlau gyda hynny.

Y cwrw arferol yw Tribute o Gernyw, ac mae un cwrw gwestai ar gael fel arfer. Ar hyn o bryd, Seafarers yw hwnna.

Daytum

Postiwyd ar gan
5

Daytum - Cwrw yr Wythnos Hon

Wedi cofrestru ar Daytum, safle digon syml sy’n gadael i ddyn gasglu gwybodaeth am bethau pwysig ei fywyd, fel faint o gwrw mae’n yfed mewn wythnos, ac yn fwy pwysig byth, faint o gwrwau gwahanol mae’n llyncu.

Erbyn i chi ddarllen hwn, bydd y data uchod wedi newid, gan fod un botel Wainwright ar ôl ’da fi lawr stâr.

17 peint mewn wythnos. Lightweight.

Cwrw Go Iawn i Bawb

Postiwyd ar gan
5

(Dim Cymraeg? Get the gist with Google Translate.)

Darllen stori ar Golwg360 ambytu tafarn ym Mhontypridd sydd wedi ymestyn eu busnes gan agor deli yn y dafarn. Difyr.

Cwrw Otley, PontypriddMae’r dafarn yn rhan o fusnes Bragdy Otley, a wnaeth hynny dal fy sylw oherwydd i mi arfer yfed yn yr Otley Arms, Trefforest, amser o’n i yn y coleg yna. Do’n i ddim wedi clywed bod y teulu Otley wedi symud ymlaen i’r byd bragu, a dw i ddim wedi gweld eu cwrw ar werth rownd fan hyn, ond mae gyda nhw syniadau diddorol ynglŷn â sut i farchnata cwrw go iawn.

Traditionally Real Ales have suffered from what I call, “the woolly cardigan and beard syndrome”. The way most real ales have been promoted in the market place is like that of an old comfort blanket. Names that express snuggled up feelings, quiet places in the country side, old lost uncles and tired innuendos are too numerous to mention and as much as the responsible brewers think they are being witty, they are only seeming tired, droll, over ripe and worst of all they end up alienating a large portion of the market.

Yn llygaid eu lle. Mae ’na gwrwau da dw i ddim yn eu prynu oherwydd eu henwau “doniol” a’r delweddau cawslyd maent yn yn rhoi ar eu poteli. Ydy’r bragdai yna wir yn credu yn y delwedd ystadebol o ddyn canol oed, barfog a thew fel yr unig bobl sy’n prynu cwrw da? Nid dim ond aelodau CAMRA sy’n mwynhau cwrw go iawn, ac nid pob aelod y gymdeithas hynod yna sy’n ffito’r ystrydeb flinedig, wrth gwrs. Mae ond eisiau edrych ar y cwrw sydd ar gael o siop ar-lein Otley i weld enghreifftiau lu o’r ffug-ddonioldeb mae Otley’n ceisio ei osgoi: Ale Mary, High As a Kite, Taffy’s Tipple, Ramnesia. Dw i’n hoff iawn o’r un ola yna, sy’n dod o fragdy lleol i ni, Pen-lôn, ond mae enwi cwrw cryf fel hyn yn wneud i ddyn eisiau yfed llai ohono fe, nid mwy. Sut mae hynny’n gweithio’n dda i’r bragdy?

Dw i’n gwybod taw beth sydd yn y botel sy’n bwysig, nid beth sy ar y label, a dw i ddim yn awgrymu y byddwn i’n mynd am Carlsberg dros Bishop’s Finger petai hynny oedd yr unig ddewis, ond mae’n rhywbeth gwerth meddwl amdano, ac mae’n bosibl bod gormod o fragdai yn cymryd y llwybr amlwg heb feddwl am y bobl sy ddim yn rhan o’r farchnad “draddodiadol” cwrw go iawn.

Rhwng An Daingean ac Hawai’i

Postiwyd ar gan
Ymateb

Wythnos diwetha, ar ein gwyliau yn An Daingean, cwrddon ni â Clyde Sakamoto a’i wraig Gerrianne yn nhafarn An Droichead Beag, a chawson ni sgwrs diddorol iawn am ieithoedd Cymru, Iwerddon ac Hawai’i, ymysg pethau eraill. (Fel cwrw – diolch i Clyde, ffeindiais i dafarn arall ar bwys y dre sy’n wneud eu cwrw eu hunain.)

Dyna fi heddi, dal i fyny gyda’r blogiadau dw i wedi colli yn diweddar, a ffeindio cofnod This Recording sy’n cynnwys MP3 ail-fersiwn Hawaiieg o’r gân Nothing Compares 2 U. Mae’r gân ar drac sain y ffilm ’na gyda Russell Brand, felly dyw e ddim yn debyg y byddwn i wedi’i chlywed heb y blogiad.

Diawl, dw i’n sgwennu’n wael. Oes rhyfedd mod i’n wneud hyn mor anaml y dyddiau ’ma?

Ta beth, dyma’r MP3. Wedi cyfieithu’r teitl i gadw cyfreithwyr y Tywysog oddi ar fy nghefn.

Does Dim Byd yn Cymharu i Ti – Y Coconutz

“Coconutz” yw ffugenw Daniel Ho.

Dw i’n hoff iawn ail-fersiynau sy wedi’u cyfieithu. Wna i drial meddwl am fwy.

[Gol.]

Seu Gorge yn wneud Bowie yn Portiwgaleg, wrth gwrs.

Dave Evans

Postiwyd ar gan
3

Un o’r pethau neisaf am y Dyn Gwyrdd oedd y pethau ffeindiaist ti heb edrych amdanyn nhw. Un adeg, cipiais i mewn y babell y sinema, i osgoi cawod sydyn o law. Dyna Neil Young ar y sgrîn, felly dyma fi’n setlo i lawr i wrando ar hwnna; wedyn, clip bach o Django Reinhart. Iawn, dw i’n aros am sbel ‘te.

Dal ddim yn gwybod beth ydw i’n gwylio, ond wrth iddo fe fynd ymlaen dw i’n gweld taw casgliad o glips cerddorol “gwerinol” ar hap yw e (wedi’u casglu gan Andy Votel, ond do’n i ddim yn gwybod hynny ar y pryd). Ac mae’r un nesa yn rhywbeth hollol newydd i fi, sef clip o’r Old Grey Whistle Test, adeg Whisperin’ Bob. Gitarydd ifanc, a rhai o’r fingerpicking gorau dw i wedi gweld yn fy myw: Dave Evans.

O beth dw i’n gallu ffeindio ar y we, dim ond dau albym recordiwyd gan Evans, a dim ond un ohonyn nhw ar gael ar CD. ‘Sai fe wedi cael digon o sens i farw yn ifanc fel Nicky Drake byddai’n enw cyfarwydd i bawb erbyn hyn, ond mae Dave wedi dewis byw, mewn bragdy/crochendy ym Mrwsel, lle mae hefyd yn neud gitarau bespoke. Ddim mor ramantus â lladd eich hunain yn eich hugeiniau, ond llawer mwy o hwyl, siwr o fod.

Hoffwn i roi MP3 yma, ond byddai’n well sgwennu at y dyn ei hun yn gyntaf, dw i’n credu.

[Gol.] Syth ar ôl postio’r uchod, ffeindiais i disgograffi ar wefan Dave Evans. Mae mwy o stwff mas ’na rhywle.

[Gol. 23/10/08 ychwanegwyd dolen i Bragdy de la Touffe a thwtio tagiau.

Fin nos…

Postiwyd ar gan
Ymateb

Ar fy ffordd yn ôl o’r Llong, gyda llond bola o Flodeuwedd, fe ddysgais fy ngherdd Cymraeg cyntaf o’r cof, ‘Cilmeri’ (o Gerddi’r Cylwilydd) gan Gerallt Lloyd Owen. Ie, yr un sy’n dechrau Fin nos, fan hyn, Lladwyd Llewelyn. Byth nid anghofiaf hyn.

Erbyn i mi gyrraedd top bryn Morfa, oedd pob gair gyda fi ac o’n i mor hwylus a’r brân goesgoch, screchian y geiriau trwy’r coed. Byth nid anghofiaf hyn.

Ypdêt (Awst 2002): dw i wedi ei hanghofio.