Mojo Nixon a thrindod sanctaidd mwfi’r heol

Gynnau’r wythnos ’ma, gwyliais i Death Proof Quentin Tarantino. Dyw e ddim yn ffilm sy’n mynd i ychwanegu llawer at enw da Tarantino – un i’r sbotwyr trenau, efallai. Ond fel sbotwr trenau fy hunan, y peth mwynheuais i fwya ynddo oedd yr 20 munud ola: o’r eiliad mae stuntwoman Zoë Bell yn dweud bod hi am fynd am dro mewn car sydd ar werth am un rheswm syml – yr un model yw e â’r car yn Vanishing Point.

Y broblem wedyn yw bod Tarantio wedi dod â ffilm canwaith yn well na Death Proof i’r cof, un sy ddim yn wastraffu mwy na hanner ei amser rhedeg ar siarad, siarad, siarad. (Dw i’n gwybod bod siarad yn rhan fawr o ffilmiau QT, ond o leia oedd cymeriadau Resovoir Dogs a Pulp Fiction â rhywbeth diddorol i’w trafod.)

Ta beth, wedi mynd ati i ffiendio copi ar lein o Vanishing Point, ac wedyn y ffilm orau yn hanes y byd, erioed, Two Lane Blacktop (jyst er mwyn i mi gael copi wrth law yn y swyddfa, sdim modd i mi ripo fe oddi ar y DVD), dyma fi gofio un o fy hoff ail-fersiynau, “This Land is Your Land” gan Mojo Nixon. (Mae linc i’r albym ar Rapidhsare yna yn y sylwadau rhywle: Root Hog or Die.)

I have a dream; I have a vision –
That everybody on the planet is gonna get together
And they’re gonna go to the amusement park of my mind – MOJO WORLD!
Where’s there’s water slides with loop-the-loops
And BBQ sauce in the waterslides
And there’s go-kart tracks going round the middle of the loop-the-loop and the water slide
And there’s a drive-in movie theater
Showing Vanishing Point, Two Lane Blacktop and Thunder Road every night…

Dw i am fynd.

Ond yn gyntaf, dw i am ffeindio copi o Thunder Road rhywle ar yr interwebs. Blydi Bruce Springsteen, sbwylio pethau i bawb.

Dymar’ gân:

Mojo Nixon – This Land Is Your Land

Steve Albini: poker hardcore

Newydd ffeindio hyn trwy bori tagiau Metafilter: edefyn holi Steve Albini ar fforymau poker Gwasg 2+2. Mae Albini yn dod ar draws fel y fath o berson fyddet ti moyn gweithio gyda fe, a chwarae poker gyda fe wedyn. O beth mae’n dweud, mae’n debyg byddet ti’n cael dy arian yn ôl. Mae’n Sôn am ei stiwdio, am ei brofiadau yn y “busnes”, ac am y bobl mae e wedi gweithio gyda nhw, o Nirvana i Joanna Newsom.

Dyma hanes sydyn Albini – mae’n cynnwys “geiriau drwg”, felly, os wyt ti yn y gweithle… pam yn y byd wyt ti’n darllen hyn?

Hefyd, dyma fe‘n siarad am pam dylai bandiau ceisio wneud cymaint o’r gwaith “gweinyddol” (trfnu gigs, hysbysebu ac ati) ag sy’n bosib i’w hunain.

Cwilt artistiaid Last.fm

Dw i fod i roi hyn ar ochr y blog, mae’n siwr, ond mae pethau fel hyn ond yn ddiddorol am ryw 10 munud, a dw i ddim am droi’r blog yn MySpace bach.

Docdaïl – Aere Perennius

Ffeindiwyd ar Kohntarkosz, slab o roc asid offerynnol o Ffrainc, circa 1969. Fel mae Seth yn dweud, nid Ffrainc yw’r lle cyntaf sy’n dod i’r cof pan ti’n meddwl am fandiau seicadelig. Wedi’r cwbl, wnaeth y ddau fand “freak” mwya enwog i ddod ohoni – Magma a Gong – yn honni eu bod nhw wedi dod o blanedau eraill, sy ddim yn arwydd ffydd yn y famwlad.

Ond mae hyn yn wych. Dim ond dau sengl cafodd eu recordio gan y band, ac mae’n anodd iawn ffeindio mwy o wybodaeth amdanyn nhw – does ganddyn nhw dudalen ar Wikipedia, hyd yn oed yn y Ffrangeg. Y trac ’ma oedd ar ochr B eu sengl cyntaf.


powered by ODEO

Clawr sengl Docdaïl

Sabbath dyb

Mae Maff (darllenwr di-Gymraeg y blog di-Saesneg ’ma) yn pwdu gan fy mod i wedi dechrau blogio yn ddwyieithog, ac wedyn stopio. Pwdu cymaint, ei fod e’n bygwthio dechrau ei flog ei hunan, yn lle jyst ebostio fi bob tro mae’n ffeindio rhywbeth doniol ar YouTube.

Ar ei gyfer e, felly, dyma fi ddychwelyd y ffafr, gan roi linc i fersiwn dyb y gân “Black Sabbath” gan y band Black Sabbath, o’r albym Black Sabbath.

Ond mae hyn gan Venetian Snares.

Morton Feldman

Tan neithiwr, dim ond enw i fi oedd Morton Feldman, rhywun o’n i wedi darllen amdano yn WIRE sawl gwaith ond erioed wedi dod ar draws ei waith.

Morton Feldman, cyfansoddwr, 1926-1987Wedyn, wrth chwilio am rywbeth hollol wahanol, ffeindiais i’r blog Different Waters a dyna flogiad am Morton Feldman gyda dolenni i sawl recordiad. Mae rhai o rieni wedi marw, ond mae’r rhai i Ecstasy of the Moment, Three Voices, a’r casgliad gan Ensemble Recherche i gyd yn fyw o hyd. Dyw’r pethau ’ma ddim ar gael (am wn i), ond dw i’n mynd ati i brynu CDs ail-law o Amazon ac ychwanegu mwy at rhestr Nadolig.

Minimalaidd i’r eithaf, mae’n cymryd awr weithiau i Feldman gyrraedd ei gord cyntaf. Nid cerddoriaeth dawns mo hon, oni bai dy fod di wedi dy rewi mewn bloc iâ ers 10,000 o flynyddoedd. Ar ôl deg munud o wrando, o’n i wedi dileu popeth o’r iPod, gan wybod fa fydda i’n gwrando ar lot o roc a rol am sbel.

Dw i’n hollol ddi-glem am y fath ’ma o gerddoriaeth. Beth yw’r enwau eraill (ar wahan i Cage a Reich, dw i’n gwybod am y rheiny) dylwn i chwilio amdanyn nhw ar y blogs Rapidshare?


Gol. MP3 o’r darn “A Very Short Trumpet Piece”, perfformiwyd gan Stephen Altoft.

Preswyliad GWRANDO yn Llangrannog

(Yr isod wedi’i gopio o wefan Canolfan Crannog.)

Bydd GWRANDO yn cynnal preswyliad yng Nghapel Crannog o 23/6/07 i 1/7/07.

Fe sefydlwyd y gydweithfa gelf sonig GWRANDO ym mis Ionawr, 2007 gan Lou Laurens a Jacob Whittaker. Mae’r gydweithfa gelf yn bwriadu darparu fforwm i’w aelodau, ac i gynnal a hyrwyddo digwyddiadau celfyddydau byw yng Ngheredigion a thu hwnt.

Mae gwahoddiad agored i unrhyw un a hoffai ymuno â’r côr, a bydd yn ymarfer ddydd Sadwrn, 23 Mehefin a ddydd Sul, 24 Mehefin, gyda pherfformiad ar y 1fed o Orffennaf. Cadwch eich lle trwy wefan Gwrando, neu ffonio 07866 371 481, neu fydd poster a ffurflen ma’s cyn bo hir.

Trip You Up

[Newydd ffeindio hyn yn fy "nraffts".]

Newydd ddeall, ar ôl 23 mlynedd, yr odl ym mhennill cyntaf y clasur yma:

Sometimes, I walk sideways
To avoid you
When I’ve annoyed you.

Athrylith.

Dw i wedi bod yn mymblan y llinell yna ers 1984.

Mae rhywun wedi gofyn ar y maes yn diweddar pwy yw’r band mwya dilynwadol yn y Sîn Roc Gymraeg. Mae’n bosibl dadlau taw JAMC yw e. Meddylia amdano: dim Mary Chain, dim See Emily Play (cyn dy amser di); dim Emily, dim Ffa Coffi Pawb; dim Ffa Coffi, dim SFA.

Etc.

Albym y Dydd #4 – Ougenweide – Ousflug

Clawr OusflogNewydd ddod ar draws Ougenweide gan Ousflug, band prog-gwerinaidd o’r Almaen. Recordiwyd yr albym yn 1979, ond allai fe ddod o unrhyw flwyddyn nôl i ’68. Mae’r offer i gyd yn draddodiadol, gyda’r prif tonau yn cael eu cario gan naill ai’r ffliwt/pibgorn neu (yn anarferol, braidd) y glockenspiel a’r seiloffon. Mae’r geiriau i gyd yn Almaeneg.

Os fuoch chi yn y Dyn Gwyrdd y llynedd ac yn ddigon ffodus i weld Circulus a’u mwynhau, mi fyddi di wrth dy fodd gyda hwn.

Dyma un trac – mae’r holl albym (wedi’i rwygo o’r feinyl) ar gael ar flog Kraut-team:

Ousflog – Basse Danse La Gatta

O.N. Mi o’n nhw’n band pert iawn, hefyd.

Albym[s] y Dydd #3 – prog 1973

Tipyn o waith i’w wneud ar y cyfrifiadur heddi, felly edrych am rywbeth alla i chwarae yn y cefndir, sy ddim yn debyg i dynnu fy sylw gormod. Mae gen i lot fawr o albyms prog Ewropiaidd, yn enwedig o’r Eidal a’r Almaen, sy ddim wedi cael chwarae teg gen i hyd yn oed, felly dyma fi droi at rhai o reiny. Wedi creu rhestr chwarae o bob record prog o 1973 sy ’da fi, gawn ni weld faint ohonyn nhw dw i’n mynd trwyddo heddi. Bosib bydd y cofnod yma yn tyfu trwy’r dydd. Bosib hefyd y bydda i wedi cael llond bol o gopiwyr Genesis a Gentle Giant erbyn amser cinio.

Yr un cyntaf yw enghraifft clasurol o’r syndrom yna: albym cyntaf gan Acqua Fragile, progwyr o’r Eidal. Mae dylanwad Genesis mor drwm ar y band fyddai rhywun sy ddim yn gyfarwydd iawn â dyddiau cynnar Gabriel a’i griw yn meddwl taw nhw oedd hyn ar y gwrandawiad cyntaf. Dim byd yn bod ar hynny, dw i’n hoffi Genesis cymaint â’r hipi nesa, ond unwaith ti’n dechrau gwrando bach yn fwy gofalus, ti’n clywed band sy ddim yn canu yn eu hiaith gyntaf, ac sy heb lawer o syniadau gwreiddiol. Rhannau bach chwaraeus Gentle Giant-aidd, llafurganu Jon Anderson-aidd. Mae’n ddigon dymunol, ond dim byd doedd bandiau Lloegr ddim wedi’iu wneud yn 1971.

Hanes Acqua Fragile.

[Gol.] Mae’n dechrau tyfu arna i. Falla hwn bydd Albym y Dydd, wedi’r cwbl.

Ar Mark Kermode mae’r bai

Gwrando ar bodlediad Mark Kermode, a chan bod dim byd well ’da fi wneud gyda fy nwylo (ahem! taw yn y cefn!), hwpo ymadroddion ar hap o’r darllediad mewn i Google i weld beth sy’n dod lan.

Ti rili ddim moyn dy bartner cerdded mewn i’r stafell pan ti’n Gwglo oiled men in their pants, ond mae’n ffordd dda o ffeindio pethau fyddet ti ddim wedi gweld fel arall. Oni bai dy fod di’n chwilio am bethau fel hyn yn aml.

Ta beth: Hot Chicks With Douchebags – dyna’r ystyr trosiadol o’r gair ola, nid rhyw pornfa rhyfedd o Siapan, ni phoener. Wedi dweud hynny, poener tipyn bach, oherwydd nid safle reit-on iawn yw hwn, chwaith. Mae lefel y hiwmor yn lled isel, ond mae lled iselrwydd yn iawn bob hyn a hyn, ond yw e? A beth arall wyt ti’n disgwyl o safle sy’n casglu lluniau o ddynion hyll/nerdy/smyg/hen gyda merched del? Beckett?

Sôn am Sammy B, gydag ymddiheuriadau os ydw i wedi dwyn hyn o flog Cymraeg arall (dw i ddim yn cofio sut des i ar ei draws): Pitch ‘n’ Putt with Joyce ‘n’ Beckett. Ddim yn saff i’r gweithle – ond os ti’n darllen hyn yn y gweithle ti’n haeddu popeth ti’n cael.

Dw i dal mewn hwyliau da wedi dysgu (chwe mis ar ôl i weddill y byd, siwr fod) bod y Welsh Christian Party yn cael eu hariannu gan freindaliadau o’r anthem disgo So Macho. Diolch i’r Hen Rech Flin am ddod â fi i fyny i gyflymder ar y pwnc llosg yma.

Diwrnod fishi ddoe. Cynhadledd yn Rhos y Gilwen yn y dydd, ynglŷn â chynaladwyedd, iaith, cymuned a phob dim sy’n dda yn y byd. Caws neis hefyd. Braf cwrdd â’r Mab Afrodlon o’r maes. Dw i wastad bach yn araf wrth gwrdd â maeswyr am y tro cyntaf. Sut fyddet ti’n ymateb petai dyn ifanc yn dod atat ti a dweud “Helo Nic, fi yw’r mab afradlon”. Dw i’n amau ’sai fe wedi edrych rhyw 5 mlynedd yn ifancach, byddai hyn wedi peri cryn gofid yn eich gohebydd bregus.

Syth o’r cynhadledd i Blwmp i godi Joss a mynd â fe i Raeadr Gwy am ail rownd Brwydr Bandiau C2. Tipyn o siom oedd clywed bod 2 (3?) o’r bandiau oedd wedi ennill lle yn y rownd yma ddim wedi troi i fyny, felly o’r tri band oedd am gystadlu, tri ohonyn bydd yn mynd trwyddo i’r rownd nesa. Mewn geiriau arall, oedd yr holl beth yn wastraff llwyr o amser.

Ond na! Gan fod cyfle i ni gael swper mewn tafarn fech neis (ydyn nhw’n dweud “fech” yn Sir Faesyfed? mi ddylen nhw) lle wnaeth Saesnes sefyll efo ei phen-ôl i’r tân am funud cyn iddi adael, a dweud “Just warming Gary’s supper”, punchline i jôc dw i ddim wedi clywed ers 1976.

Ac eto, na! Gan ein bod ni’n cael gweld, os na chwrdd â, ei Glynwiserwydd. Bob tro welais i’r boi, oedd giggle o ferched tamaid bach yn rhy ifanc o’i gwmpas, oni bai am ei ymddangosiadau ar y llwyfan. Daeth e ar draws fel boi digon ffein, ond sut yn y byd gaeth e swydd ar Radio Cymru, ar wahan i’r amlwg h.y. ei fod e wedi bod ar deledu y Sais.

Ac unwaith, os na dwy- neu deir-gwaith, eto eto, gan ein bod ni’n cael clywed Stonefree (un gair neu ddau?), Meibion Ffred a Gwiber. Nid oedd Stonefree yn neud cymaint o argraff arna i a wnaethon yn Cŵps wythnos o’r blaen. Tro ‘ny, cwyn beirniadaeth adeiladol Owain Shiv oedd eu bod nhw’n chwarae yn rhy uchel i’r PA – dyna yn union y peth o’n i’n lico amdanyn nhw; oedd tipyn bach mwy o fin iddyn nhw, a nhw oedd y band oedd yn edrych yn barod i fod ar lwyfan “go iawn”. Neithiwr, gyda PA oedd yn fwy na pharod i lyncu sŵn eu Marshalls, wnaethon nhw swnio braidd yn ddi-fflach, yn fy nhyb i. Mae fy nhyb yn newid yn ôl faint mae wedi’i iro, cofiwch, a nhw oedd band cyntaf y noswaith.

Mae Meibion Ffred dal i swnio’n obeithiol iawn, ond dw i’n credu y byddan nhw’n dod ymlaen yn lot glouach unwaith bod y TGAUs mas o’r ffordd a chân nhw ymarfer yn fwy aml. Wnaeth Rhys Llwyd awgrymu y gallen nhw cymryd dalen o lyfr yr Anweledig a chynnwys mwy o elfennau PARTEH! yn eu perfformiad. Gan gofio bod y bois yma dal yn yr ysgol, bydd rhaid iddyn nhw dethol yn ofalus pa dudalenau’r llyfr ’na maent yn benthyg. Sa i’n gweld bod cael strippers a spliffs ar y llwyfan yn mynd i fynd i lawr yn iawn gyda’u rhieni ac athrawon Ysgol Dyff Teif.

Y band ola oedd Gwiber, o Lanfair Caereinion. I fi, nhw oedd y band mwya diddorol ar y noson. Mi oedd ’na rhywbeth yn y ffordd ymlaciol wnaethon nhw fynd o gân i gân oedd yn apelio ata fi, ac oedd effaith eu sŵn yn ei gyfanrwydd yn debyg i beth welais i yn Stonefree yn y Cŵps. Mi oedd egni Stooges-aidd yma, ac o’n nhw’n disgwyl fel o’n nhw’n gyfarwydd â’r holl clichés roc a rol, heb deimlo bod rhaid iddyn nhw eu hail-adrodd. Oedd y canwr yn f’atgoffa o’r Roddy Frame ifanc, ac roedd y drymwr yn gryf iawn – jyst abowt yr unig peth o’n i’n cytuno â Rhys Llwyd amdano oedd taw hwnna oedd cerddor cryfa y noson. Edrych ymlaen at glywed mwy ganddyn nhw pan byddan nhw, a’r bandiau eraill, ar y radio yn fuan.

Ai hwn yw’r cofnod hiraf erioed? Iesgob.

Gair y dydd yw hwnna.

Iesgob.

Gwlad y Gân

We Are a Musical Nation – post ffantastic gan Sanddef ar y cyd-flog They All Speak English (sy wedi bod yn dawel yn diweddar; mea culpa, ymysg eraill).

Mae Sanddef wedi casglu fideos YouTube gan y goreuon o’r Sîn “Roc” Gymraeg, sy’n cynnwys llwyth o stwff dw i wedi colli. Dw i’n nabod y gân isod gan Radio Luxemburg, er enghraifft, ond dw i erioed wedi gweld y fideo gwych gan fy mod i bron iawn yn gwylio S4C. Dim byd yn erbyn y teledu ei hunan, jyst bod y signal digidol yma mor fregus, prin iawn mae’n werth ei wylio.

Ta beth, dyma fe, a diolch i Sanddef am atgyfodi’r blog. Rhaid i fi feddwl am rywbeth i’w roi arno nawr…

Albym y Dydd #1 – Six Organs of Admittance – Dark Noontide [2002]

Dych chi’n cofio bod yn ifanc, jyst dechrau mas ar y daith i gerddoriaeth, pan oedd arian yn brin a recordiau yn brinach byth? Dw i’n cofio’r LP cyntaf i mi brynu, a’r ail, a dw i’n cofio pan oedd 10 albym ’da fi am y tro cyntaf. Dw i’n cofio hefyd oedd rhaid i ni’r bois rhannu’r bandiau roc rhyngddon ni er mwyn wneud yn siwr bod neb yn prynu albym oedd ’da rhywun arall – albym allet ti fod wedi’i dapio, ac arbed y £3.50, neu beth bynnag, i brynu albym doedd neb arall wedi clywed. Doedd dim albyms Zeppelin ’da fi, gan taw prynu popeth gan Sabbath oedd fy rhan i.

Ddôs wêr ddy deis, eh?

Ond un peth am y prinder yma, oedd bob record yn sbeshial, ac o’t ti’n fwy tebyg i dreulio tipyn o amser dod i’w nabod. Dw i’n cofio’n glir prynu’r clasur Genesis Foxtrot (sy ddim ar gael ar CD newydd? be’ sy’n mynd ymlân â’r byd?) ac eistedd ar lawr fy stafell wely gyda’r clustffoniau yn sownd ar fy mhen tan bod bob gair o Supper’s Ready yn sâff ’da fi, a bob manylyn y clawr wedi’i serio yn fy ngho’. Roedd siwr o fod bron 30 o albyms ’da fi erbyn hynny, a phob gair o bob cân ar bob un ohonyn nhw dal gyda fi o’r galon.

Mae gyda fi gwerth 36 diwrnod o gerddoriaeth yn iTunes, a gwerth 16.2 diwrnod o ganeuon dw i heb wrando arnyn nhw’r unwaith.

Felly, fel arbrofiad, dw i am ddewis un albym bob dydd (neu ddau) a gwrando ar hwnna a dim byd arall am sbel.

Yr un cyntaf i gael fy holl sylw, er gwell neu er gwaeth, yw Dark Noontide gan Six Organs of Admittance.

Wel, do’n i ddim yn mynd i ail-ddechrau gydag Olivia Newton-John, nag o’n i?

Mae’r iPod wedi’i weipio, a’r un record yma wedi ei lanlwytho iddo, felly fory hwn fydd fy nhgyd-deithiwr ar y ffordd i’r gwaith, hwn bydd gyda fi wrth gerdded adre, a hwn bydd gyda fi ar y ffordd i’r dafarn gyda’r nos i wynebu bois y bwrdd poker.

A tybed, mewn 25 mlynedd, a fydda i’n gallu canu Spirits Abandoned fel ydw i’n gallu canu Supper’s Ready, ac hyd yn oed…

Gawn ni weld…

[Gol.] Ychwanegaf MP3 i bob cofnod o’r fath, tra bod yr arbrofiad yn para.

Six Organs of Admittance – Awaken (MP3, 2MB)

John Vanderslice a’r chwyldro dosbarthu cerddoriaeth

Dw i’n prynu mwy o gerddoriaeth nag erioed yn fy myw, ond dw i ddim yn cofio’r tro diwetha i mi brynu CD gan artist do’n i ddim wedi clywed ar MP3 o’n i wedi lawrlwytho yn “anghyfreithlon”. Heb rhwydweithiau fel Soulseek, fyddwn i ddim wedi clywed stwff Joanna Newsom, er enghraifft, a dw i newydd ordro bob un o’i CDs hi, ac yn edrych ymlaen yn arw at ei gweld yng Ngŵyl y Dyn Gwyrdd yn yr haf.

Dyma gyfweliad John Vanderslice ar sioe Merlin, podlediad fideo newydd gan Merlin Mann o 43 Folders.

Dw i ddim yn gyfarwydd â gwaith Vanderslice, ond mae ei agwedd tuag at hybu ei gerddoriaeth, a’r ffordd o’i dosbarthu, yn ffres iawn, i ddweud y lleia. Dw i’n dyfynnu o’r cof:

[If you're recording and releasing music] there’s gonna be a very high percentage of your records downloaded – for free. That’s just it.

Yn lle cwyno am y peth a mynd i banig, mae John yn rhoi ei gerddoriaeth i gyd ar we, boed ar ei wefan ei hun neu gan ei anfon at blogiau MP3 mae e’n darllen yn gyson, fel Largehearted Boy.

Mae’r cyfweliad yn un ysbrydol iawn, ac mae wedi fy narbwyllo fi gwrando eto ar stwff JV (gan ei lawrlwytho, natch).