Ar y llaw arall, wnes i grio uwchben y sinc wrth wrando ar hon bore ddoe.

Does dim esgus yn y byd, mae e tu hwnt i bob dadl “pleserau euog”. Dw i’n gwybod yn iawn y dylwn i fod wedi bod yn gwrando ar Joy Division neu rywbeth, ond y gwir syml yw, yn 1983, yn y myddarffycin Waun, doedd dim byd yn well na hyn:

Nid bod neb yn darllen o hyd, ond oedd gan fy ffrind M.O., yr un wnes i deithio gyda fe i Lundain bell i weld y bois ’ma, Mini 1275 GT gyda’r enw “GRENDEL” yn y striben haul. Mae’n haws ffeindo trivia am y band di-werth yma ar y we nag yw e ffeindio tystiolaeth marwolaeth gwastraffus nghyfaill. Ac er eu bod yn ddi-werth, wrth gymharu â Velvet Undergrounds, Van Morrisioniaid a Datblygiadau’r byd roc byd eang, dw i ddim yn credu y bydd yr un band arall â’r gallu torri nghalon mor gyson â’r band yma.

Hir bu’r aros, ond mae sesiynau Peel gan Datblygu yn cael eu rhyddhau ar CD am y tro cyntaf. I lansio’r CD – a fydd yn cynnwys y ddau sesiwn ola, sy erioed wedi’u rhyddhau yn swyddogol o’r blaen – mi fydd noson o ffilmiau bychain yn y Drwm yn Aberystwyth.

Manylion llawn ar Feibl Datblygu.

w00t!

Fersiwn y Leni Mawr clywais i gyntaf, wedyn Buckley sbo, ac mae’r ddau fel petai yn byw yn stafelloedd gwahanol nghof cerddorol. Dim un sy’n rhagori ar y llall, ac os ydw i’n troi at fersiwn Buckley yn fwy aml nag at y gwreiddiol, ei rinweddau megyddol sy’n gyfrifol am hynny: mae’n fel pigiad morffîn pan dw i’n teimlo’n isel.

Ond, eithr ac aros funud, diolch i’r trafodaeth ar Metafilter, dw i wedi darganfod fersiwn newydd i fi, sef yr un isod recordiwyd gan k.d.lang yn 2005 yn Sydney. Os ydy hi’n wir, fel y hawliwyd yn yr edefyn ar Mefi, taw cân am ryfeddodau’r orgasm benywaidd yw Hallelujah, dyna un rheswm arall i ddifaru bod k.d. yn chwarae i dîm Sappho.

(O.N. Peidiwch chwilio YouTube am fersiwn Jon Bon Jovi. Does dim un gân yn y byd sy mor gryf â hynny.)

Ddim yn siwr os wyt ti moyn talu $5 am y 36 trac? Cei di lawrlwytho’r 9 trac cyntaf yn rhad ac am ddim. Dyna beth dw i’n neud nawr.

Mae’r holl beth ar gael dan drwydded Comins Creadigol – os wyt ti’n talu $75 am y fersiwn “deluxe” cei di ail-ficsio’r cynnwys a’u rhyddhau.

Sa i wedi prynu dim byd gan NIN ers 15 mlynedd, ond dw i’n mynd i brynu hyn.

Mae hyn yn creu tipyn o stwr ar y Rhyngwe. Dyma’r trafodaeth ar Metafilter lle clywais i amdano. Dyma’r stori ar Digg.com sy wedi denu 7254 o bleidleisiau.

Gwrando ar y traciau cyntaf nawr. Fatha ambient tywyll, gwahanol iawn i’r hen stwff adeg Closer dw i’n gyfarwydd â fe. Dim canu.

Mae’r traciau am ddim ar gael yma hefyd.

7278 o bleidleisiau.

Ond…

2. Clic ar y linc “Videos”.

3. Gwylio’r fid Get Lucky vs. BMX.

4. Yikes.

Roedd yn hawdd chwerthin ar ben rhywun fel Hillage yn yr 80au, ond tra bod pobl fel John Lydon wedi ymuno â’r byd sioeau realiti a comeback pob 5 mlynedd, mae Hillage wedi cario ymlaen heb becso dam. Mae ffasiwn yn croesi ei lwybr pob 10 mlynedd neu rywbeth, ond ti’n cael yr argraff bod hyn ddim yn bwysig iawn i’r boi.

Mae lot o Hillage ’da fi ar feinyl, ond dim lot ar CD. Dyma un trac i chi, rhag ofn bod chi ddim yn gyfarwydd.

Steve Hillage – Light In The Sky

Mae hon yn dod o’r albym cyntaf i mi glywed, yn lolfa Tony R, nôl yn 1979 mae’n debyg. Dylwn i fod wedi bod yn gwrando ar Joy Division, siwr o fod, ond anodd dweud mod i’n dyfaru cael fy magu ar y stwff gwallgo ’ma. Rhaid mod i ddim wedi gwrando mewn blynyddoedd maith, achos dim ond nawr dw i’n sylwi bod Gilli Smyth yn dyfynnu Captain Beefheart yng nghanol y gân.

Amser cael fy nglis arno.

Ac un o’r caneuon Cymraeg cyntaf i mi bopo iddi hi:

Ac mae ganddyn nhw gân am Arthur Machen. Ie, yr Arthur Machen yna. Siwr o fod.

Mae ganddynt un o’r gwefannau gwaethaf erioed. Mae ’na fandiau Cymraeg gyda gwefannau gwell na hynny.

Mae cwpl o MP3s fan hyn a fan ‘co.

Mae fan neis ’da nhw.

Flower Travellin’ Band – Black Sabbath (MP3, 12MBish)

Yn ôl Julian Cope, nid ail-fersiwn yw hwn:

For a start, Flower Travellin’ Band do not cover the song “Black Sabbath”. Instead, they let its tyres down and ride it across a ploughed field. They do to it what no British band ever could have done. The 4/4 becomes an ambient metal assault over which Joe sings the lyrics when he himself feels like it, rather than following any of the original’s tension.

Mae’n werth traco lawr yr albym (ar gael o Amazon). Mae ganddo cwpl o “gyfars” gwych eraill – 21st Century Schizoid Man ac, ym, House of the Rising Sun – ac un o gloriau mwya roc a rol yr adeg.