Mai 20, 2005

Star Wars Episode III - Revenge of the Sith (George Lucas, 2005)

Wedi Pennod gyntaf ofnadwy ac ail bennod ddifyrrus ond fflat, a all Star Wars orffen gyda boddhad mawr i'w niferoedd anferth o ganlynwyr penboeth?

Fel meddai rywun medrus un tro, cysywllt yw popeth. Felly, mae'n werth cloddio mewn i hanes yr adolygydd cyn mynd ymlaen ychydig ymhellach. Dydw i ddim yn fan o Star Wars. I fod yn fwy manwl gywir, dydw i ddim yn fan o Star Wars oherwydd bod fans Star Wars yn gwthio'r term 'fan' heibio'r gair gwreiddiol 'fanatic' a tuag at y gair 'ynfytyn'. Felly, mi fyswn i'n fwy o fan Star Wars nag y byswn i yn fan o Pingu, er enghraifft, ond, fel y dywedais, cyswllt yw popeth, felly y byswn i'n galw fy hun yn fan o Pingu ond dim Star Wars, am fod cynodiadau mawr iawn i alw dy hun yn fan o Star Wars. Fel cael dy labelu'n fachgen bach unig sy'n ceisio anwyldeb yn ei gledr eu hun gan amlaf. Dwi'n gweld y Star Wars cyntaf ychydig yn ddiflas (mi wnes i geisio gwylio'r DVD cyn mynd i'r sinema, a sgipio hanner y blaned Tatooine), dw i'n meddwl bod Empire Strike Back yn wych, a golygfeydd olaf Return of the Jedi yn ddiddorol iawn. Mi wnes i hoffi Phantom a Clones, ond roeddynt yn gwaethygu gyda bob ystyriaeth. Dyna fy marn i ar Star Wars hyd yn hyn. Da iawn ydyw, ond dim byd i fynd yn wallgo' drosto, na datgan anghydweddogrwydd i fod yn fan ohono. Yn y rhyfel chwilboeth hwnnw rhwng gwerthuswyr Star Wars a Lord of the Rings, mi fyswn i'n sicr yn ochri gyda'r olaf.

Felly dyma fi yn mynd i'r sinema gyda grwp o ffrindiau a oedd wrth ei bodd a'r gyfres. Roeddwn i wedi clywed lot o bethau da am y ffilm, a lot o bethau drwg, a cyn mynd roeddwn i wedi darllen bob adolygiad drwg oeddwn i'n medru cael gafael arno fel fy mod i'n cael fy synnu'n ddymunol gan ansawdd cymharol y pictiwr fel canlyniad.

Mae hon yn ffilm reit wahanol i'r ddau gynt. Yn y rheini, roeddwn i'n falch pan oedd y delweddau cyfrifiadurol generadol (DCG), yn ymddangos i gludo'r stori ymaith rhag actio a deialog gwarthus y ffilmiau. Yn gwylio Revenge of the Sïth, roeddwn i'n flin pan ymddangosodd y DCG i darfu ar yr emosiwn a phlot y ffilm, gan ddieithrio'r gynulleidfa rhag craidd cignoeth blasus a chwerw'r mater wrth law, sef buddugoliaeth grin yr anfad dros y daionus, ar raddfa bron tu hwnt i Feiblaidd. Felly wnes i ddim mwynhau hanner awr gyntaf y ffilm yn ormodol, wrth i ryw frwydr gofod anniddorol rechan ei ffordd o gyfrifiadur hysb ILM ac awelu heibio fy llygaid difater.

Ond rywsut, yn yr awr nesaf, wrth i fi wawdio'r ffilm yn fy meddwl a chwerthin ar rai o'r llinellau deialog mwyaf simsan, dyma'r ffilm yn ymyrrid rywsut a fy nghydbwysedd ar... foment sensitif. Mi wna i geisio esbonio sut wnaeth y ffilm fedru effeithio arna'i, plisgyn emosiynol o ddyn fel yr ydw i, i'r fath raddau.

Mae'r clod am fy symbylu i wylio'r ffilm yn dod yn bennaf gan Ian McDiarmid fel y 'Supreme Chancellor Palpatine'. Wn i ddim sut medrodd yr actiwr rhagorol yma sleifio heibio gorchymyn Lucas mae dim ond planciau pren fyddai'n cael ymddangos yn ei ffilmiau. Ond mae'n hollol wych, yn chwarae bob llinell gyda mwynhad hollol gythreulig. Mae'n afrwydd peidio disgyn dan ei swyn drygionus. Ar ôl ychydig funudau yn ei bresenoldeb rhithiol roeddwn i'n barod i ymuno a'r Ochor Dywyll fy hun.

Wedi fy nglynu i'r sgrin gan ei anfad holl-ddryngionus, dechreuais i weld heibio'r DCG oer, wrth i Anakin (Hayden Christensen) a Padmé (Natalie Portman) gysylltu mewn ffordd oedd wir yn fy argyhoeddi fel perthynas rhwng gŵr a gwraig oedd wedi gwario y rhan fwyaf o'i amser wedi' gwahanu gan wactod oer y gofod. A cyn i mi wybod beth oedd yn digwydd, mae'r ffilm yn troi'n drasiedi wrth i Orchymyn 66 danio montage teimladwy, annisgwyliadwy ar draws y sgrin. Doedd yr actio fan hyn ddim yn wael o gwbwl. Lle aeth y deialog oedd yn gwneud i mi wingo? Lle aeth y planciau pren? Ble ar y ddaear aeth George Lucas?

Yn ôl i 1977, mae'n amlwg, am fod gweddill y ffilm yn amhosib o foddhaol. Yn wir, roedd y DCG ych-a-fi yn amharu ar y stori mewn rhai mannau, yn enwedig wrth i Obi Wan Kenobi baffio yn erbyn General Grievous, ond rywsut mae'r stori wedi' glymu mor dyn mewn mytholeg mor gyfarwydd mae'n teimlo'n rhyfeddol o real. Mae gan Obi Wan yn cwffio Darth Vader gymaint o ddyrnod erbyn hyn a Hector yn cwffio Achilles. Pan mae Padmé yn llithro mewn i angau am resymau hollol anesgusodol, doeddwn i'm yn grac o gwbwl, am mai dyma sut mae cymeriadau yn marw yn y chwedlau mawr; drwy galon doredig.

Camgymeriad mawr y ffilm yw dod a gelyn mawr newydd i mewn wrth ladd ymaith gelyn hen oedd yn llawn addewid. Pam amnewid Count Dooku yr actor gwych Christopher Lee am gread DCG anniddorol fel General Grievous? Mae'r newid yn symbolaidd o bron bob dim sy'n anghywir gyda'r tair ffilm yn y drioleg yma, wrth i'r elfen ddynol sy'n angor i'r ffilm gael ei rwygo ymaith gan fwy o driciau cyfrifiadurol a fydd yn edrych yn dreuliedig o fewn pum mlynedd. Mae gan longau ofod blastig y ffilm wreiddiol, wedi' lynu at ei gilydd a glud, fwy o gymeriad na all ILM wasgu mewn i'r cymeriad yma. Mae'n edrych yn real, ond lle mae'r naws ddynol bwysig sy'n buddsoddi emosiwn y gynulleidfa?

Mae'r DCG hefyd yn sbwylio diwedd hollbwysig y ffilm, i raddau. Mi ddylai’r ornest sy'n uchafbwynt i berthynas Anakin a Obi Wan fel yn helynt brwnt, amrwd, noeth, gydag emosiynau’r ddau yn cael eu tanio drwy'r sabrau golau. Ni'n cael tipyn o hyn, ond mae hanner olaf yr ornest yn cachu DCG unwaith eto wrth i ddau byped drio'i gorau i gyffroi ein chwarrenau adrenalin, a methu. Mae'r olygfa yn cael ei safio drwy ffawd ysgytiol Anakin druan, a thipyn o actio gwych gan Ewan McGregor i wneud fyny am yr amser wedi' golli yn y ffilmiau eraill.

Ac yna mae dau ddeg munud olaf y ffilm, wrth i Lucas sgramblo i gysylltu dau begwn y drioleg. Ac wrth wylio machlud haul dwbl terfynol y masnachfraint enillfawr, mae un yn cael ei atgoffa o'r holl a ddaeth ynghynt. 28 mlynedd o Star Wars. Mae George Lucas yn dweud ei fod wedi cynllunio'r holl ffilmiau o'r dechrau, ond yn nwylo'r fans gwallgo' 'na mae'r ffilmiau a dweud y gwir. Pam arall nad yw cymeriadau crap Phantom Menace yn cael dim o gwbwl i'w ddweud yn hwn?

Yn olaf, mae gen i asgwrn i grafu a Mr Lucas. Os yw'n teimlo mai props yw actorion ac effeithiau sŵn yw deialog (ei eiriau fo, dim fi), pam ar y ddaear colfachu uchafbwynt ei magnum opus ar bwynt mor emosiynol? Am ei fod o wedi bod yn malu awyr, dyna pam; mae'n gwybod beth sy'n gwneud ffilm, ond tydi o ddim yn gwybod sut i ddosbarthu. Mi wna i dy faddau i Mr Lucas, tydi unwaith bob 28 mlynedd ddim yn ddrwg. Mae hon yn ffilm wych, fel Empire ond yn fwy epig, gyda chalon sydd yn eisiau yn Phantom a Clones.

Methu disgwyl am Episode IV nawr!

Postiwyd gan Ifan Morgan Jones ar Mai 20, 2005 01:43 yb
Sylwadau

"Methu disgwyl am Episode IV nawr!"

Onid dyna yw 'Star Wars'?

Postiwyd gan: Mei, Mai 23, 2005 08:54 yh
Beth wyt ti'n ei feddwl?









Cofio'r manylion hyn?