Tachwedd 12, 2004

Die Fetten Jahre sin vorbei (The Edukators) (Hans Weingartner, 2004)

Yn ôl y gŵr a gyflwynodd y ffilm hon yng Ngwyl Sgrin Caerdydd, gweledigaeth y cyfarwyddwr, Hans Weingartner, oedd ymchwilio i rôl pobl ifanc mewn gwleidyddiaeth a sut maent yn mynd ati yn yr oes fodern i weithredu'n wleidyddol. Llwyddodd i wneud hynny, a hefyd rhoi cipolwg ar y cyflwr dynol, drwy gariad a thrwy'r bwlch rhwng y cenedlaethau.

Stori yw hi, yn y bôn, am dri chyfaill, Peter (Stipe Erceg), ei gariad Jule (Julia Jentsch) a'i ffrind gorau Jan (Daniel Brühl, prif actor y ffilm ragorol, Goodbye Lenin!). Peter a Jan yw The Edukators. Maent yn gweithredu yn erbyn yr anhegwch economaidd a gwleidyddol sy'n britho'r ffilm drwy dorri mewn i dai pobl gyfoethog, aildrefnu eu celfi, a gadael negeseuon fel 'Mae gennych chi ormod o arian'.

Nid yw Jule yn ymwybodol o hyn nes i Peter fynd ar wyliau, ac mae Jan yn datgelu'r gyfrinach fawr iddi. Yna, mae'r ddau'n torri mewn i dy Hardenberg, gwr busnes llwyddiannus a pherchennog car y dinistriodd Jule yn ddamweiniol y flwyddyn cynt, ac felly'n gorfod talu am y car gwerth 100,000 ewro. Dyma ddechrau dadrith y sefyllfa. Mae Jan a Jule yn closio at ei gilydd, gan beryglu'r berthynas driongl, ac aiff pethau o ddrwg i waeth pan mae Jule yn sylweddoli ei bod wedi gadael ei ffôn yn nhŷ Hardenberg. Mae'r ddau ohonynt yn mynd yn ôl, ond yn cael eu dal gan Hardenberg, ac yn gorfod galw am gymorth Peter, sydd bellach wedi dychwelyd o'i wyliau.

Yna, maent yn ei gludo i gaban pren ewyrth Jule mewn llecyn trawiadol yn y mynyddoedd. Dyma lle mae materion yn cymhlethu. Rydym yn dysgu bod Hardenberg wedi byw mewn comiwn yn y gorffennol, a'i fod yn cytuno â delfrydau a safbwyntiau'r tri, er ei fod ef wedi troi i ffwrdd o'i egwyddorion ers tro. Ond deallwn yn raddol hefyd fod cymhellion gwleidyddol y tri yn perthyn i bethau heblaw gwleidyddiaeth - maent wedi herwgipio Hardenberg, nid er mwyn diben gwleidyddol yn unig, ond hefyd er mwyn eu hachub eu hunain. Mae pethau bron yn mynd ar chwâl rhwng y tri pan mae Jan a Jule yn syrthio mewn cariad yn llwyr, ond gwelwn rym ieuenctid yn dod drwodd, wrth i'r tri chyfaill gymodi a dygymod â'r peth. Mae hyn mewn cyferbyniaeth lwyr â Hardenberg, sy'n edrych yn ôl ar ei wreiddiau a'i egwyddorion, ond yn parhau ymlaen â'i fywyd gwag, masnachol. Mae'r tro yng nghynffon y ffilm yn glyfar ac yn ddoniol.

Rhagorol yw'r gair gorau i ddisgrifio'r ffilm hon. Mae'r sgript (wel, y cyfieithiad) yn llawn bywyd, mae'r ffilm yn edrych yn ffantastig, mae'r actio yn cyfareddu, ac mae digon o droeon yn perthyn i'r stori i hoelio'r sylw, i ddiddanu, ac yn y pen draw i adael gwen ar eich wyneb yn y ffilm.

Postiwyd gan Geraint Criddle ar Tachwedd 12, 2004 03:55 yh
Sylwadau
Beth wyt ti'n ei feddwl?









Cofio'r manylion hyn?