(IMDb)
Hwre! Mae'r wyl wedi cychwyn, ac wedi cychwyn yn o lwyddiannus. Dwi am drio sgwennu adolygiad o bob ffilm welai, ond fyddai'n cadw nhw'n fyr (a melys gobeithio!) ac yn ychwanegu tameidia bach dyddiadurol yn eu mysg.
Wedi llawer wythnos o drefnu mae hi ar ein gwarthau, ac mi oedd hi'n noson agoriadol dda. Dechreuodd y noson yn dda gyda "Sister", ffilm fer gan Daniel Mulloy, sy'n hannu o Gaerfyrddin. Roedd hi'n hynod sinematig ac yn dal tirwedd Llandeilo yn wych. Roedd rhai yn credu ei bod chydig yn obtuse, ond roedd y ffilm yn un syml, dim ond dangos perthynas rhwng brawd (Tsieniaidd mabwysiedig) a'i chwaer a bwlio ar fys ysgol gwledig. Roedd na ddelweddau cryf, ac fe wnaeth yn dda i wneud ffilm sinematig o le caeedig iawn (dec uchaf y bws).
Ond at y brif ffilm, ro'n i wedi bod yn edrych ymlaen i'w gweld ers tipyn go lew, a ches i mo'n siomi, ond ches i mo'n wawio chwaith. Mae hi'n ffilm galed a digyfaddawd gyda llawer darn sy'n peri rhywun i wingo. Efallai fod gormod o hyn yn y ffilm a deud y gwir, oherwydd mae'n annodd cael unrhyw fath o empathi gyda'r cymeriadau, sydd yn y diwedd yn eich gadael yn oer.
Y prif beth wnaeth fy nharo oedd perfformiadau'r actorion newydd ifanc yma. Roedden nhw oll yn wych, ac i feddwl eu bod ddim ond wedi gwneud ambell ddarn teledu, roedden nhw'n eich darbwyllo chi'n llwyr. Mae'n amlwg fod Amma Asante, fel y cyfaddefodd ei hun ar y diwedd yn y sesiwn cwestiwn ag ateb, yn gyfarwyddwr actorion ac yn hynny o beth mae'r ffilm yn llwyddo.
Fodd bynnag, ar sawl achlysur mae yno ddarnau sylweddol sydd ddim yn taro deg. Mae na olygfeydd lle mae'r pedwar ffrind yn dechrau canu "Bread of Heaven" i'r babi ac un arall lle maen't yn byrstio mewn i gan Stereophonics yn y car. Cymon, chwarae fyny i stereoteip sydd ddim yn bodoli, a beth bynnag, fasan nhw ddim yn fwy tebygol o fod yn gwrando ar hard house neu happy hardcore? Mae 'na hefyd olygfa yn y llyfrgell sydd yn lawdrwm iawn yn arwyddo at y themau wrth i'r hogia gerdded heibio adran "Black Culture" tra'n chwilio am y dyn Twrcaidd mae Leigh-Anne yn credu sydd wedi ei riportio i'r gwasanaethau cymdeithasol. Problem arall, o berspectif rhywun sy'n byw yn Ne Cymru, ydi fod y ffilm wedi'w ffilmio yng Nghaerdydd, Port Talbot, Abertawe a Phontypridd pan mae hi fod mewn un lle (tref ddychmygol Brynteg). Mae'n tynnu rhywun allan o'r ffilm yn llwyr. Iawn, mae hi fod yn universal ond pan mae hi amdan bobol De Cymru mae hyn yn annodd ei dderbyn.
Ond, am ffilm gyntaf, mae hi'n llwyddo ac i fi mae perfformiadau'r cast yn ei achub (jest) o'r sawl problem arall sydd ganddi.
(A chware teg mi wnaeth Gary Slaymaker wneud joban dda o gyfweld y cyfarwyddwr a'r cast wedyn, gan roi dos bach o hiwmor yr oedden ni oll ei wir angen.)
Postiwyd gan Rhodri ap Dyfrig ar Tachwedd 11, 2004 12:42 yh