Hydref 07, 2004
Seom / The Isle (Ki-Duk Kim, 2000)
Ffilm arall o stabal Asia Extreme y dosbarthydd Tartan Film gyda Ki-Duk Kim yn cyfarwyddo (gallwch chi weld ei ffilm newydd "Spring Summer, Autumn, Winter...and Spring" sy'n debyg o ran lleoliad ond gwahanol iawn o ran thema, yn y sinema ar y foment) ac yn rhoi newid cyflymdra yr o'n i'n ddiolchgar amdani wedi i mi weld Saw ddeng munud ynghynt.
Mae Hee-Jin (Jung Suh) yn gweithio ar lyn yn Ne Corea yn gwasanaethu pysgotwyr sy’n dod yno ar wyliau i sgota mewn cytiau bach lliwgar sy’n arnofio ar y llyn. Mae hogan fud ddel hon yn eu gwasanethu gyda diod, mwydod a rhyw disymwth, gan ei gadael yn gleisiau byw ac yn llawn casineb.
Daw dyn newydd at y llyn ar ffo, wedi iddo lofruddio ei wraig godinebus a’r gwr a ddarganfu gyda hi. Mae’r ddau yn mynd ar siwrne 'ganlyn', yn y modd rhamantaidd, rhyfedd ar y naw, gan wthio eu gilydd i’r eithaf (gyda golygfeydd sy’n codi cyfog bron. Dau beth dduda i: bachau pysgota a shinani. Gwnewch y cyswllt eich hunain. Ond dyw hi ddim yn ffilm ecsploetio, mae hi’n brydferth yn ei ffordd ei hun, ac mae ymgais y ddau berson yma sydd wedi eu difrodi gymaint yn feddyliol i ffeindio cariad hyd yn oed os taw’r unig ffordd i ymroi i’w gilydd a thorri drwy eu waliau dur allanol yw dodi poen corfforol dwys ar eu gilydd. Mae'r hapusrwydd yn dod o ffeindio cysgod yn eu byd bach eu hunain, er pa mor anochel yw eu tynged.
Mae’r shots tirluniau a’r fframio yn cadw at gonfensiwn sinema diweddar o Asia o lonni’r llygaid ond yr un pryd dangos fod yno wastad dduwch hagr a phoen hyd yn oed tu ol i olygfeydd prydferth. Wrth gadw’r gynulleidfa’n hapus gyda’r aesthetau, mae’n galluogi Ki-Duk i ganolbwyntio ar fanylion gweithredoedd y ddau brif gymeriad wrth iddynt geisio ffeindio heddwch meddwl o fewn eu byd eu hunain. Dyw hyn ddim yn golygu fod heddwch i’r byd sy’n gorgyffwrdd a’u byd nhw. I’r gwrthwyneb, mae pawb bron sy’n gwneud yn ceisio ymyrryd yn dioddef. Does dim yn y byd sydd am sdopio’u crwsad mewnol am ryddid meddyliol a lloches ym mynwesi eu gilydd.
Mae’r diweddglo yn taflu rhywun oddi ar eu hechel, ond wedi cael sawl diwrnod i bendroni mae’n atseinio’n gryf fel delwedd gryf o’r loches hyn. Felly ar y cyfan, ffilm chwerwfelys, dda sy'n gadael marc yn y cof am dipyn hwy nag y disgwyl.
Dolenni:
Cyfweliad a Ki-Duk Kim yn Senses of Cinema
Postiwyd gan Rhodri ap Dyfrig ar Hydref 7, 2004 05:18 yh