Rhowch wybod (nicdafis [malwoden] gmail [dot] com) os dych chi eisiau i fi newid eich statws defnyddiwr ar y Moodle i chi gael creu cyrsiau arno.

Mae ‘na wall bach yng nghyfieithiad Cymraeg WordPress, sy’n achosi hyn, ar y ffurflen hala sylwadau:

Dw i’n gallu ffeindio’r gwall yn y ffeil cy.mo, ar lein 887:

..ond dw i’n methu golygu’r ffeil .mo heb ei dorri.

Dw i’n gallu golygu’r ffeil cy.po, ond yn hwnna, dw i’n methu ffeindio’r gwall.

Oes ‘na feistr Jedi ma’s yna gyda 5 munud i sbâr?

Braidd yn siomedig gweld cynlleiad o gynnwys y we o’r flwyddyn 2001 sy dal yn bodoli, neu’n hytrach, sy dal yn bodoli yn yr un lle. Er bod rhai, fel y BBC, y Guardian, a’r Register wedi bod yn ofalus i gadw eu cynnwys o dan yr un URLiau, mae llawer iawn gormod o sefydliadau sy ddim yn poeni iot am hyn.

(Dw i’n byw mewn tŷ gwydr fan hyn, wrth gwrs, gan fy mod i wedi symud o Blogger i Movable Type i WordPress, a newid cyfeiriadau cofnodion yma o leia tair gwaith wrth wneud.)

Un peth dw i’n dysgu wrth wneud y gwaith yma, yw pa mor bwysig yw e i gynnwys dyfyniadau mewn cofnodion blog. Yn aml iawn, byddwn i’n dod ar draws cofnod fel hyn, gweld bod un o’r dolenni naill ai wedi marw neu wedi’i thorri, a chan mod i ddim wedi dyfynnu dim byd, mae’n amhosibl ffeindio’r cynnwys eto. Yn yr achos hwn, roedd e’n lwcus mod i wedi cynnwys y linc i’r stori yn y Register, ac eu bod nhwthau wedi dyfynnu geiriau Rhodri Morgan; dim ond wedyn oedd yn bosibl i ffeindio y datganiad i’r wasg yn ei hafan newydd.

Felly, nodyn i fy hun, dyfynna wrth flogio, ychan.

Sori am fod mor chwit-chwat.

[Gol: gweler uchod.]

I gyd dw i’n gallu awgrymu, i chi’r bobl sy’n defnyddio Google Reader, yw tanysgrifio i’r ffrwd Atom, gan gopio a gludo’r linc

feed://morfablog.com/feed/atom/

yn y bocs “Add a Subscription”.

Mae hwnna’n gweithio i fi, ta beth.

Mae’n flin ’da fi am y ffwdan, a byddaf yn ddiolchgar iawn ’sai rhywun yn gallu awgrymu sut alla i gael y pethach RSS yn ôl.

Ers sgwennu’r cofnod isod, dw i wedi bod yn meddwl rhagor am y blog, fy rhesymau dros ei ddechrau (i wellau fy Nghymraeg, yn bennaf), a’m perthynas â’r iaith yn gyffredinol.

Buon ni mewn noson dathlu penblwydd John Evans Caffi’r Emlyn bwynoson, a wnes i sylweddoli mod i’n dal yn Ddysgwr, gyda D mawr, i’r llawer o’r Cymry lleol, ac eu bod nhw yn llygaid eu llefydd, hefyd. Dw i’n hoff iawn o ddweud wrth y dysgwyr yn fy nosbarthiadfau i bod rhaid iddyn nhw gymryd cyfrifoldeb am eu defnydd iaith a pheidio disgwyl i bobl iaith gyntaf arafu ar eu cyfer, ond nos Sadwrn ffeindiais i fy hunan yn gofyn troeon i bobl ail-ddweud pethau. Dim ond hyn a hyn o weithiau mae rhywun yn gallu wneud hynny cyn penderfynnu taw esgus deall yw’r peth gorau, a gwisgo “wyneb arbennig y dysgwr”, chwedl Jac Ackroyd yn Golwg ers talwm.

Pan dw i’n gwrando ar rywun heb ddeall gair, dw i’n defnyddio fy wyneb “arbennig” sy’n mynegi pob emosiwn ar yr un pryd ac sy’n golygu popeth i bawb. Wedi’r cwbl, pan dych chi ddim yn siwr os ydi’r person sy’n cael ei drafod wedi:
a) marw,
b) ennill y pŵls,
c) rhedeg i ffwrdd gyda dyn y llaeth,
ch) cael ei restio,
y mae’n bwysig bod eich wyneb yn dangos cydymdeimlad, llawenydd, arswyd, diddordeb, sioc a dealltwriaeth – i gyd ar yr un pryd, rhag ofn.

Neu’n yng ngeiriau twtiach Dave Datblygu:

[Dwi'n] chwerthin pan mae pawb arall yn.

Dw i’n sylwi hefyd, mod i wedi bod yn postio mwy yn yr iaith fain ar Facebook yn diweddar, a bod hyd yn oed fy nyddiadur bach du wedi troi o fod bron yn uniaith Gymraeg i fod bron yn uniaith Saesneg. Ers i mi ddarganfod discogs, a thrwy hynny ail-ddarganfod fy nghasgliad feinyl, yr unig beth dw i wedi darllen yn Gymraeg yw cefnau cloriau Tony ac Aloma. Er mor ddifyr yw’r rheiny, dyn nhw ddim yn fy helpu deall jôcs Arwel Jones.

Mae yn union mis i fynd cyn i Morfablog gyrraedd ei benblwydd yn ddeg oed. Felly, am y mis nesa, bydda i’n ceisio postio rhywbeth yma bob dydd, fel oeddwn i’n arfer wneud. Os dw i’n ffeindio bod hynny’n amhosibl, am beth bynnag rheswm, bydda i’n rhoi’r ffidl yn y to i’r blogio yn gyfan gwbl.