Dw i’n hoffi fy nheganau

A Trip to Toytown – post anhygoel ar Lost in Tyme, y blog MP3 seicadelig/prog/gwerin-asid heb ei ail. Maent wedi cymryd fel ysbrydolaeth y rhestr hwn o 119 cân “Toytown Pop” o 1966 i 1974, wedi ffeindio MP3 o bob trac (y rhan fwya ddim ar gael ar CD erioed, felly wedi’u rhwygo o’r senglau gwreiddiol) a’u rhoi at ei gilydd i wneud gwerth pum cryno ddisg o hyfrydwch.

Dw i’n teimlo bach yn annifyr postio pethau fel hyn ar flog Cymraeg. Wedi’r cwbl, fel mae Marmalade Skies yn ei ddweud:

Toytown Pop is English and is derived from aspects of British lifestyle and culture. Influences include: Edward Lear, Alice in Wonderland, Listen With Mother (and later, of course, Watch With Mother), George Formby, Flanders & Swann, The Goons, The Wind in the Willows, Enid Blyton, Beatrix Potter, English fairytales, Lord Kitchener and his pals, Oscar Wilde and Victoriana in general.

Ond dyna oedd mhlentyndod i ryw raddau, yn hytrach na Wil Cwac Cwac a Mistar Urdd. Ngholled i, siwr o fod, ond o leia oedd y trac sain yn dda.

Descents of Memory, eto

Dw i newydd orffen Descents of Memory (soniwyd amdano eisioes fan hyn). Methu cofio darllen cofiant llenyddol sy’n taro’r darllenydd mor drwm yng nghanol ei berthynas â’r awdur dan sylw. Prin iawn bydd yn bosibl darllen nofelau JCP eto heb gysgodion y llyfr yn cwympo drostynt, nac heb y goleuni sydd ynddo chwaith.

Mewn adolygiad welais i wythnos diwetha, dwedwyd:

For those few devoted to Powys’ work, criticism is beside the point.

Byddai’n anodd bod yn fwy anghywir na hyn, am wn i. Mae llyfr Krissdottir wedi trawsnewid y ffordd dw i’n meddwl am un o fy hoff lenorion erioed.

(Ddim yn meddwl yn syth. Wedi bod yn sâl ag annwyd, dal braidd yn dwymynol. Dyw’r Gymraeg ddim yn dod yn hawdd.)

Hefyd: Blog Henry David Thoreau. Arwr arall dw i ddim yn siwr a fyddwn i moyn dod i nabod yn rhy dda.

Cofnod wedi’i ddileu

Gan nad yw’n bosibl i gael unrhyw drafodaeth call gyda Martin Llewelyn Williams, does dim dewis ’da fi ond ei wahardd o’r blog hefyd. Fydd dim sylwadau ar y cofnod hwn, a bydd unrhyw sylwadau eraill ganddo yn cael eu dileu yn syth. Bydd copiau o’i negeseuon ebost yn cael eu harchifo, ond fydd dim ymateb.

Diolch i’r rhai sy wedi cysylltu i gynnig cyngor i fi. Dw i ddim yn meddwl bod angen cysylltu â’r heddlu eto, ond gawn ni weld.

Gwastraffu amser? Fi?

Pobl rhyfedd Basil Wolverton – archif o gloriau’r comic o’r 70au, “Plop”. [Eye of the Goof]

Golygfeydd serch Lady Chatterley’s Lover wedi’u hactio gyda cyfeiliant cerddorfaol.

Way Out Junk – blog MP3 sy’n canolbwyntio ar recordiau o raglenni/ffilmie plant o’r 60au i’r 80au, a phethau prin eraill. Popeth wedi’i rwygo o’r feinyl gwreiddiol, dim byd sy ar gael ar CD. Dw i’n dechrau gyda E.T. I Love You (and other extra-terrestrial songs for children. Wwww, a comic Alice Cooper!

Pa mor fawr yw dy sgrîn di? Pa mor fawr allai fe fod?

Llunie Moleskine Kathrin Jebsen-Marwedel. Waw.

Artistamps – grŵp Flickr i bobl sy’n wneud eu stampiau eu hunain.

Bruce Sterling @ SXSW (MP3).

Jyst gan dy fod di’n baranoid

..dyw e ddim yn meddwl nad ydyn nhw ar dy ôl di.

Cofio fy Nana Mabel yn darllen fy mathodyn Sabbath a dweud “well, I’ve never found the sabbath particularly black”. Gwybod bod rhydded ar y gorwel. Sgwennu “714″ ar fy siaced demin, er mod i ddim yn sicr beth oedd quaaludes. Ennill £4 ar y bandit yng nghlwb y AAAs yn Y Waun a mynd yn syth at siop recordiau Parkinson’s i brynu’r fersiwn mid-price o Master of Reality o’n i wedi gweld yna.

Gweld Sharon Osbourne ar y teledu amser cinio a sylweddoli pa mor bell yn ôl oedd hyn i gyd.

Cymwl Tagiau

Bydd darllenwyr â llygaid barcud yn sylw bod yr adran “Pigion” wedi diflannu o’r bar ar y dde – mae’r sgript wedi stopio gweithio, dw i’n anghofio pam. Wna i ffeindio rhyw ffordd arall o gadw trac o’r pethau bychain, ond yn y cyfamser, dyma fy 173 tag mwya poblogaidd ar del.icio.us:

Cadw’r Cosmic Trigger yn Gyfforddus

Dyw ddim yn wneud pethau fel hyn yn aml, ond newydd glywed bod Robert Anton Wilson yn marw ac heb yr arain i dalu ei rent. Mae’n debyg bod digon o arian wedi dod i mewn i’w helpu dros dro, ond dyma dyn sy wedi helpu cymaint o bobl gyda ei lyfrau oedd yn amhosib beidio twlu bach o arian mewn i’r gronfa. Cafodd ddarllen y trioleg Illuminatus, a’r cyfres Cosmic Trigger, effaith mawr arna i pan o’n i’n ddyn ifanc, ac mae effaith dal yna yng nghefn fy meddwl dosbarth canol, parchus-i-bob-golwg.

It should be obvious to all intelligent readers (but curiously is not obvious to many) that my viewpoint in this book is one of agnosticism. The word “agnostic” appears explicitly in the prologue and the agnostic attitude is revealed again and again in the text, but many people still think I “believe” some of the metaphors and models employed here. I therefore want to make it even clearer than ever before that

I DO NOT BELIEVE ANYTHING

This remark was made, in these very words, by John Gribbin, physics editor of New Scientist magazine, in a BBC-TV debate with Malcolm Muggeridge, and it provoked incredulity on the part of most viewers. It seems to be a hangover of the medieval Catholic era that causes most people, even the educated, to think that everybody must “believe” something or other, that if one is not a theist, one must be a dogmatic atheist, and if one does not think Capitalism is perfect, one must believe fervently in Socialism, and if one does not have blind faith in X, one must alternatively have blind faith in not-X or the reverse of X.

My own opinion is that belief is the death of intelligence. As soon as one believes a doctrine of any sort, or assumes certitude, one stops thinking about that aspect of existence. The more certitude one assumes, the less there is left to think about, and a person sure of everything would never have any need to think about anything and might be considered clinically dead under current medical standards, where absence of brain activity is taken to mean that life has ended.

Pob hwyl, Bob, a diolch.

Sbamwyr yn eu hôl

Geiriau ar fy “rhestr ddu” gwrth-sbamio. Llai tebyg byth y byddai Cymry yn defnyddio un o’r rhain mewn sylw yma, ond ’sech chi’n neud, fyddai i ddim yn gweld y neges, caiff ei dileu’n awtomatig. (Dyma un o’r pethau dw i wedi bod yn osgoi wneud ers mis.)

Unlikely that anyone would, but if you leave a comment here including any of the words in the list below, the comment will be automatically nuked and I won’t even receive a notification. The list will grow as I try to head the spammers off at the pass.

xanax
insurance
viagra
ringtone
ringtones
blackjack
slotmachines

Bore da

Wedi bod yn dawel…

Mis Hydref fory, gwanwyn yr enaid. Mae rhywbeth am arogl pethau pydru sy’n fy llenwi â gobaith, aildanio fy niddordeb yn y byd. Ers bron â bod yn fis cyfan, dw i wedi bod â fy mhen yn nhywod byd arall, chwarae lan i 16 awr y dydd. Dw i’n gwybod bod hyn yn afiach, ond dw i ddim wedi bod yn poeni amdano – oedd angen brêc arnaf oedd y chwedl mewnol. A thu ôl i hynny o’n i’n gwybod y byddai rhaid dod ma’s ohono fe yn brydlon iawn cyn dechrau tymor newydd Cymraeg i Oedolion Cymraeg yn y Gymuned.

Rhan i o’r rheswm dros dynnu yn ôl o’r byd oedd yr embaras roeddwn i’n teimlo ar ôl gadael fy swydd gyda’r Urdd. Dw i erioed wedi cerdded ma’s o job o’r blaen, a doedd neb ond fi ar fai am y ffaith mod i’n ffeindio fy hunan mewn swydd oedd mor angywir i fi. Dw i wedi bod yn lwcus iawn i gael bach o waith dysgu, gwaith dw i ddim yn unig yn gallu wneud, ond gwaith dw i’n meddwl mod i’n wneud yn weddol da. Oedd yn anodd iawn y llynedd cadw’r lefelau brwdfrydedd yn uchel, gan fod ddosbarthiadau mor druenus o fach ’da fi, ond mae gen i ryw deimlad y bydd maint y dosbs yn codi eleni; dim rheswm penedol pam byddwn i’n teimlo felly, falle bydd rhaid i mi olygu’r cofnod optimistaidd yma erbyn diwedd yr wythnos sy’n dod, ond ie, dw i’n edrych ymlaen at ddechrau’r tymor, a dw i ddim wedi dweud hynny ers sbel.

Fi, fi, fi. Mae hyn yn dechrau swnio fel blog go iawn. ;-)

Sylwadau ar agor – Open comments

Dw i wedi wneud e’n haws gadael sylw ar Morfablog. Fydd dim rhaid i sylwadau cael eu cymedroli, oni bai eu bod nhw sôn am viagra neu rywbeth.

I’ve slackened up the spam controls on the comments to make it easir to leave a message here. Don’t tell the spammers.

Rhwng dwy swydd, rhwng dwy wlad

Rhwng gwaith a gwaith, ces y gwin — i’w yfed
Ac yfais fel brenin:
Ces dangnef hen gynefin
Â’m ffon ffyddlon ar y ffin.

Nid yn unig ydw i wedi cael wythnos fendigedig ar y Clawdd, dw i wedi cael cwmni y bardd sy biau’r geiriau uchod. Mae’r “ffon ffyddlon” wedi’i guddio ar y clawdd, yn y man lle oedd rhaid i ni ymadael â’n taith – gobeithiwn yn fawr y bydd e ’na pan awn ni nôl i bennu’r daith.

Y crys-t gorau. Er. I. Ôd.

Newydd ddod ar draws gwefan Mishka NYC, lle ffeindiais i’r crys-t isod. Sy bellach ddim ar gael. Ddim yn deg.

Llun o’r albym terfynol gan Big Black yw e, gyda theitl sy’n rhy blwmp ac yn rhy blaen i’w roi ar weflog deuluol, sef Songs About Fucking.

Nid gweflog deuluol yw Morfablog, wrth gwrs.

Wedi siarad am yr albym hyn o’r blaen yma, a dw i wedi bod yn ail-ymweld â lot o’r gerddoriaeth o’n i’n grando arni yn y coleg, diolch yn rhannol i albym newydd Sonic Youth. Mae YouTube wedi fy nhynnu wrth y gwddwf lawr lôn yr atgofion hefyd. Dyma Big Black yn wneud Fish Fry, er enghraifft.

A rhag ofn bod unrhywun heb eu clywed, dyma MP3 i chi:
Big Black – L Dopa.

A dyma fy hoff ddyfyniad Steve Albini:

Hey, breaking up is an idea that has occurred to far too few groups. Sometimes to the wrong ones.

Gan ein bod ni’n rhoi pethau i ffwrdd, dyma MP3 o fersiwn Gymraeg o un o ganeuon mwya cofiadwy Big Black:
Pop Negatif Wastad – Kerosene

A dyma Steve a’i gyfeillion wneud yr un gân, yn Saesneg, gyda gwaed.

Big Black. Hell of a band.