Category: Crwydro (page 1 of 4)

Bwch yn Uchaf, Llanuwchllyn

arwydd

Dyma’r adolygiad sgwennais i ar gyfer tudalen TripAdvisor Bwch yn Uchaf, y lle hyfryd yn Llanuwchllyn lle buon ni ar ein gwyliau gwersyllu wythnos o’r blaen. Yn anffodus, dydy TripAdvisor ddim yn derbyn adolygiadau mewn “ieithoedd bychain”, felly dyw’r adolygiad ddim yn ymddangos ar y dudalen. Roedd y nodyn agoriadol Saesneg yn yr adolygiad gwreiddiol; dw i wedi trïal wneud hyn o’r blaen.


(Note to TripAdvisor moderators: I’ve written this review in Welsh, as this campsite is one of Buy synthroid no prescription the few places I’ve stayed at in Wales where the owners have remembered that Welsh speakers go on holiday in Wales too!)

Ffeindion ni fanylion Bwch yn Uchaf yn y llyfr “Cool Camping Cymru”, a chawson ni mo’n siomi. Lle hyfryd yw e.

Mae’r perchnogion yn groesawgar ac yn barod i helpu – cawson ni broblem gyda’r car, a daeth Gareth i’n helpu ei ddechrau. Mae’r cyfleusterau yn syml, yn lân, ac yn hawdd eu defynddio – cawodydd poeth, rhad ac am ddim!

Roedd y safle’n dawel iawn yn ystod yr wythnos buon ni ‘na (cyn i’r ysgolion dorri lan am yr haf), ac er ei fod yn llenwi erbyn y nos Wener, doedd e byth yn rhy swnllyd.

Mae’r lleoliad yn berffaith i bobl sy eisiau gwyliau cerdded yn Nyffryn Dyfrdwy. Mae gorsaf trên Rheilffordd Llyn Tegid drws nesaf, felly cewch fynd i’r Bala mewn steil, ac mae’r bws T3 (Abermaw i Wrecsam) yn rhedeg trwy’r pentre.

Mae’n braf iawn dod ar draws lle gwyliau lle mae’r Gymraeg yn cael lle amlwg: roedd pob arwydd ar y safle yn ddwyieithog, rhywbeth dw i ond wedi’i weld ar faes pebyll yr Eisteddfod cyn hyn!


golygfa

rheilffordd

Llyn Brianne / Gwenffrwd-Dinas

Codi’n gynnar heddi, a’r tywydd yn argoelio’n dda, felly bant â ni i Lyn Brianne, ardal dw i ddim yn gyfarwydd â hi o gwbl, i wneud bach o gerdded. Ffeindiais i’r daith yn llyfr Ceredigion Walks, yng nghyfres “Pathfinder Guides” gan Jarrold, sydd ma’s o brint erbyn hyn. Siom.

Dw i wedi mapio’r daith ar MapMyWalk, os bydd hynny o unrhyw iws: Llyn Brianne / Gwenffrwd-Dinas.

(Dyw’r ffeil .gpx yna ddim yn fanwl iawn yn ystod y darn trwy’r Warchodfa, ond mae’r llwybr yna yn ddigon clir byddai’n anodd mynd ar goll ta beth.)

Mae’r llun ar dop y cofnod hwn yn dod o ogof Twm Siôn Cati, sy’n werth ymweliad bach. Mae’r walydd yr ogof wedi’u gorchuddio â graffiti, sy’n dyddio nôl i diwedd y 19eg ganrif. Gwleon ni y ddraig fach yma yn yr ogof, hefyd:

Madfall Twm Siôn Cati

Madfall Twm Siôn Cati

Un peth sy ddim ar Google Maps yw’r bont newydd ar draws Afon Doethie, ar bwys yr hen un – eto, bydd y ffeil .gpx ddim yn dangos hyn, ond dyw e ddim yn bosibl ei cholli hi.

Ar ôl y wâc, a thipyn o syched ar o leia un ohonon ni, aethon ni i dafarn Pont Tywi, a oedd newydd gau ei drysiau am y prynhawn. Ni phoener, yn ôl dyn oedd yn gweithio ar do’r dafarn, byddai croeso i ni yn nhafarn Y Dderwen Frenhinol ym mhentre Rhandirmwyn gerllaw. Ar ôl mynd ar goll tipyn bach ar y ffordd yna, ffinedion ni bod honna ar gau hefyd. Dydy pobl Shir Gâr ddim yn yfed yn ystod y pnawn?

Am ryw reswm oedd yn wneud synnwyr ar y pryd, penderfynnon ni fynd adre trwy Lanymddyfri – do’n i ddim eisiau aros yna (tebyg byddai ei thafarnau hi ar agor, ond dan eu sang â ffermwyr ar eu ffordd i’r Sioe), dim ond meddwl byddai fe’n glouach na cadw at y lonydd bychain. Dod ma’s o’r dre wedyn, a dyna ddyn yn bodio am lifft, ac yn cario y rycsac mwya dw i wedi gweld yn fy myw. Dim dewis ond cynnig lifft, a dysgu ganddo taw para-gleidar oedd yn y sac, ac ei fod e wedi hedfan arno o Landdewi Brefi i gyrion Llamymddyfri y pnawn ‘ma. Pa ddewis felly ond mynd â fe yn ôl i’r pentre enwog, gyda ambell i wyriad ar y ffordd, gan bod yr unig mapiau oedd gyda ni yn y car oedd hen atlas ffyrdd yr AA â’r raddfa yn rhy fawr am y lonydd bach, a theclyn GPS ar fy ffôn lôn, â’r raddfa yn rhy fanwl i weld ble o’n ni’n mynd yn iawn. Lot o hwyl, ond cyrhaeddon ni’n sâff, a rhoi’r boi wrth ei gar, wedi gweld bod dwy dafarn yn Llanddewi Brefi. Yn anffodus, mae un wedi conferto i dŷ annedd, a’r llall ar gau am y pnawn, fel pob tafarn arall yn Nyfed heddiw, mae’n debyg.

Ar y ffordd yn ôl i Lambed, bron â lladd ci selsigen ifanc oedd yn rhedeg ar hyd y lôn nerth ei goesau bach hurt. Wedi stopio tri neu bedwar o geir, a neb yn nabod y ci bach, dyna fe yn diflannu lan lôn fferm, a gobeithio at ei gartre.

Rhaid bod ein gorchestion da wedi’u sylwi gan dduwion y tafarnai, achos yn y pentre nesa un, Cellan, dyna’r drysiau tŷ tafarn y Pysgotwr yn gwenu’n agored arnom. Tafarn fach hyfryd hefyd, gyda chroeso Cymraeg gan y tafarnwr, dewis o ddau cwrw, Butty Bach a BB Evan Evans, a thipyn o glonc wrth y bar.

Diwrnod bach yn hirach nag o’n i’n disgwyl, felly. Dw i dal yn bwriadau sgwennu pwt bach am bob diwrnod dw i wedi colli ers dechrau ymdrechion #blogydydd: mae blogwyr newydd fel Bethan yn fy ngadael yn y llwch!

Dyma grynodeb o’r daith gerdded, trwy’r teclyn Google Earth peth’na.

Batris Llawn

Nôl gytre ar ôl wythnos fendigedig yn Llŷn. Dw i ddim am ddweud rhyw lawer yma, gan bod hi’n fwriad ‘da fi lenwi’r bylchau yn fy mlogiadau dyddiol trwy sgwennu cofnod ar gyfer bob dydd o’r gwyliau, ond yn fras…

Arhoson ni yng ngwersyllfa Mynydd Mawr, ger Aberdaron, rhywle o’n i wedi bod o’r blaen, blynydde maith yn ôl, mewn oes arall. Wnaethon ni gerdded rhywle gwahanol bob dydd, a wnes i yfed lot gormod o Gwrw Llŷn, gan gyfiawnhau gyda’r hen ddadl, “cefnogi busnesau lleol”.

Buon ni’n lwcus ‘da’r tywydd, dim ond un diwrnod gwlyb, a beth yw’r ots am hynny, ta beth?

Un o’r pethau gwych am fod yn Llŷn oedd bod chi’n dod yn arfer dechrau bob sgwrs yn Gymraeg heb hyd yn oed meddwl am y peth, rhywbeth sy ddim yn bosibl yng Ngheredigion, gwaetha modd. Cdes i dipyn o sioc ddoe pan oedd merch mewn siop gwerthu popeth yn Nefyn yn ateb yn Saesneg, am y tro cyntaf ers wythnos.

Gadawon ni’r safle y bore ‘ma, cyn i’r glaw ddod i mewn, a chipo mewn i weld Aran a Catrin a’r plantos ym Mynytho ar ein ffordd. Stopio ym Mhwllheli nesa, i Philippa gael gafael yn rhaglen yr Eisteddfod yn Llên Llŷn. Ces i gopi o lyfr Rhys Iorwerth tra bod ni ‘na, ac wedi dechrau cael cip heno. Roedd rhaid i ni stopio yn Nolgellau wedyn, i Philippa gael “y caws ar dost gorau yn y byd” yng nghaffi T.H.Roberts – oedd e’n edrych yn neis iawn, ond es i am y figan sbeshial, tato trwy’i groen a ffa pob. Do’n i ddim wedi sylweddoli bod y Seshiwn Fawr, ond ar ôl wythnos o fwynhau llonyddwch Llŷn (a’i chwrw), doedd y temptasiwn i aros ddim yn gryf iawn, felly adre â ni.


Llun: Ynys Enlli o gopa Mynydd Mawr, gan Nick Adams ar Flickr, dan drwydded Comins Creadigol.

Mynydd Mawr i Aberdaron

Cyrhaeddon ni wersyllfa Mynydd Mawr ambytu pump o’r gloch, felly erbyn i ni godi’r babell a chael rhywbeth i fwyta, doedd dim awydd mynd am dro hir arnon ni. Heb dreulio gormod o amser meddwl amdano, awgrymais i ni gerdded i Aberdaron ar lwybr yr arfordir, cael peint yn y Tŷ Newydd, a dod yn ôl ar y ffordd. Do’n i ddim wedi sylweddoli bod y daith i Aberdaron, er ond yn ddwy filltir ar y lôn, yn fwy fel pedair ar y clogwynni, gyda thipyn o ddringo lan a lawr, ond pedair milltir odidog ydyn nhw. Gan ddechrau o gopa Mynydd Gwyddel, a gweld Ynys Enlli yn ei llawn oganiant am y tro cyntaf ar y trip, dilynon ni Lwybr yr Arfordir hyd ar dir agored Mynydd Bychestyn, lle mae olion o Oes Newydd y Cerrig wedi’u darganfod.

Mae’r llwybr ar ben y clogwynni yn droelliog iawn, ond mae hyd yn oed mwy o hwyl i’w cael pan bydd haidd o ddefaid yn eich dilyn am hanner milltir, yn brefu arnoch fel bod eich pocedi yn llawn danteithion defaidaidd gorau’r byd.

Hyfryd gweld yr hen byrth bychain, Porth y Pistyll, Porth Cloch ac yn enwedig Porth Meudwy, lle mae’r llwybr yn disgyn i groesi’r nant, ac yn mynd rhwng y cychof sy dal yn cael eu lansio o fan hyn. Mae’r llun o Borth Meudwy yn y 1960au isod yn dod o wefan Rhiw.com, sy’n werth ei phori.

Porth Meudwy yn y 1960au (llun rhiw.com)

Porth Meudwy yn y 1960au (rhiw.com)

Erbyn hyn, ag Aberdaron mewn golwg, oedd cymaint o syched arna i ro’n i am gynnig nofio i’r dafarn, ond yn lle hynny, wnaethon ni bennu’r daeth ar hyd y cerrig uwchben y traeth o nant Ffynon Saint i’r pentre.

Gwesty Tŷ Newydd amadani wedyn, cwpl o beints o’r Brawd Houdini i’n cryfhau (wel, i’m cryfhau innau – bodlonnodd Philippa ar gnau a chreision) ar gyfer y wâc sha thre, dan olau lleuad llawn arbennig.

Dyma’r map ar MapMyWalk (dim bod angen, mae’r llwybr yn hawdd iawn i’w ddilyn yr holl ffordd), a dyma’r fideo bach, gan fod Philippa yn eu mwynhau cymaint:

Llun pennawd: Tafod y Ddraig, copa Mynydd Mawr, Uwchmynydd, (Comins Creadigol).

Blogiad o’r bar

Mae cyfrifoldebau ‘da fi. Yn ffodus iawn, mae Matt a Russell yn trafod rhifau ffôn pawb yn y pentre, a phwy sy gyda chysylltiad rhyngrwyd cyflymaf. Felly dyma fi yn rhydd i flogio o far y Pentre Arms.

Diwrnod clymu cylymau heddi. Recordio cardiau fflach Quizlet cwrs Meistroli a thanseilio fy hyder geirfa. “Sut chi’n ynganu ‘perchentyaeth’, Twitter?” Lwcus bod ambell i fardd yn fy nilyn.

Tipyn o amser chwarae’r gêm mwya ffiaidd erioed, Cookie Clicker. Os dych chi ddim wedi clywed amdano, byddwch yn ddiolchgar.

Noson cyfarfod Cyd heno yn y Pentre Arms. Er mwyn codi’r cyfri ar y pedomedr, cerdded trwy’r coed i Rydcolomenod, a’r scenic route ar hyd Lôn Cati a lawr i’r Pentre jyst cyn i’r dysgwyr gyrraedd.

Fel arfer, Philippa sy’n chwarae rôl y “siaradwr rhugl” yma, dim bod angen gyda’r criw sy’n dod yn gyson. Heno, fi yw’r “trefnydd”, felly lwc owt bois. Dwy awr o hwyl gyda’r criw, sawl peint o Gwrw Teifi, a llawer o storiau am ddyddiau bu ym Mhlwmp a Phontgarreg.

Pobl parchus yn gadael erbyn 10.00, a finne’n dechrau joio sesh bach, ond yn ymwybodol bod rhaid i rywbeth ymddangos ar yr henflog rhywbryd heddi. Hanner awr i fynd, a rhaid gweithio mas sut i bostio i’r blog o’r ffôn. Os ydych chi’n darllen hwn, dw i wedi llwyddo.

[Llun gan Andrew Green ar Flickr.]

Codi pluen

Sylweddoli mod i’n treilio mwy o amser cwyno am y pethach mae “rhaid i fi neud” nag ydw i ar actiwali neud y pethach mae rhaid i fi neud. Ac am y tri mis nesa, diolch i gyfuniad o diogrwydd tactegol a thloti dewisol, does dim llawer o ddim byd mae rhaid i fi wneud. Dyma fi, felly, yn derbyn her y blogiwr nwdlaidd a mynd ati i sgwennu rhyw bwt bach yma bob dydd.

Sylweddoli hefyd bod diwrnod trwm yn troi’n ysgafnach bob tro dw i’n dechrau cerdded. 14K o gamau ar y pedomedr heddi. Dw i’n byw mewn ardal lle mae ‘na rywbeth newydd i’w weld bob dydd. Felly, fel arbrawf, wna i trial sgwennu nodyn am fy wâc dyddiol.

Ces i lifft ma’s o’r pentre gan fod Philippa ar ei ffordd i weld sioe Theatr Troedyrhiw yn Ffostrasol, gyda ffrind. Dechrau cerdded o Bentregât, ar y lôn sy’n arwain at Gwm Bedw.

Cerdded: Pentregât, Brynhoffnant, Pontgarreg

Dw i ddim yn cerdded y ffordd yma yn aml, ond dyma un o’r ardaloedd hoffwn i dreulio mwy o amser ei chrwydro dros yr haf, os galla i. Mae llawer iawn o’r wlad tu hwnt i’r A487 yn ddirgel i fi o hyd, hyd yn oed ar ôl 16 mlynedd o fyw yn Llangrannog a Phontgarreg.

Y bwriad oedd cael cwpl o beints yn nhafarn y Bryn, ond yn anffodus mae tafarn y Bryn yn dafarn heb gwrw y dyddiau ‘ma: y dewis oedd rhwng seidr, lagar neu gwrw “smooth-flow”. Ces i seidr a mynd â fe tu allan i ddianc rhag You’ve Been Framed.

Dyna ble gweles i neges Nwdls ar Twitter, a dechrau meddwl am flogio ffwrdd-â-hi, fel modd i fi gadw cofnod o’r teithiau cerdded dros yr haf. Llyfr lloffion o lonydd y gorllewin gwyllt.

Pluen boncath, ffeindiwyd ger Penlan, Pentregât

Wrth ddod yn ôl lawr y lôn tuag at Penrallt, plygo mewn y clustffonau, a gwrando ar bodlediad Hackney, gyda lleisiau cerddwyr Llundain yn plethu â sŵn brain yn noswylio o’n cwmpas.

Beth arall ydw i wedi gweld a wneud heddi? (Os taw llyfr llofion bydd hwn, man a man casglu’r llofion i gyd.)

Ces i sgwrs am fetal trwm ar Facebook gyda hen ffrindiau o Maidstone.

Darllenais i peth o’r llyfr Air Gan Geoff Ryman, sy’n wych.

Cwblheuais “gwrs” bach arlein i staff y Brifysgol, ynglyn ag Amrywiaeth yn y Gweithle a oedd yn llawer mwy defnyddiol nag oeddwn i wedi disgwyl iddo fod. Wedyn, gwyliais i fideo a darllen trafodaeth am effaith yr ymadrodd …like a girl, a chofio gyda chywilydd defynddio’r ymadrodd fy hunan, ac nid pan o’n i’n blentyn chwaith.

A gorffenais i sganio pentwr o waith papur, ffurflenni achredu ac yn y blaen, felly does dim byd mae rhaid i fi wneud nes i fi ddysgu ar y Cwrs Haf, wythnos yr Eisteddfod. Gawn o weld faint o blu dw i’n gallu codi yn ystod yr haf.

Cefn y Ddraig, Pengenffordd

Dyma’r adolygiad o dafarn Cefn y Ddraig, sgwennais i ar gyfer TripAdvisor, a gaeth ei wrthod ganddyn nhw gan ei fod mewn iaith estron.

Buon ni a chriw bach o ffrindiau yn gwersyllu ger Talgarth dros y penwythnos. Ar ôl trial y dafarn agosaf (dim enwau *peswch*tricheiliog*peswch*) edrychon ni am le mwy croesawgar i gael swper nos Sadwrn. Roedd Cefn y Ddraig yn berffaith i ni – dim problem gyda ci ein ffrind, na’r ffaith bod ni’n gwisgo bwts ac ati. Roedd y bwyd yn wych, saigiau digonol o bopeth, a dewis da i’r llysieuwyr ohonom. Cwrw: “Warrior” Evan Evans a “Butty Bach” Dyffryn Gwy, ill dau wedi’u cadw yn dda.

O weld bod lle gwersyllu yma hefyd, penderfynwyd taw fan hyn yr awn ni y tro nesa byddwn ni yn yr ardal.

[Llun gan Younger2007, dan drwydded Comins Creadigol.]

Cerdded mewn cylchoedd

Mae’n flwyddyn gron ers i fi benderfynnu cerdded bob dydd. Dw i heb golli diwrnod ers dechrau Mai diwetha heb gerdded o leia 10,000 o gamau, yn ôl yr unben yn fy mhoced, Mistar Peds. Wedi cerdded mewn bob fath o dywydd, achos does dim esgus. Wrth i’r misoedd fynd heibio, mae’r angen i gerdded bob dydd wedi tyfu i’r pwynt ble dw i’n ffeindio fe’n anodd dychmygu colli diwrnod. Yr unig reswm i beidio cerdded byddai salwch, ond dw i ddim wedi bod yn sâl ers blwyddyn gron, chwaith.

Dw i wedi cerdded tipyn erioed, ond dim ond eleni mae e wedi dod yn rhan mor ganolog o’m bywyd bob dydd. Ond mae ‘da fi ffordd i fynd nes i fi gyrraedd lefel Nick Papadimitriou, The London Perambulator, sy wedi troi cerdded ei filltir sgwâr yn rhywbeth agos at farddoniaeth. (Rhybudd: mae Russell Brand yn y ffilm, ond Russell Brand llai pryfoclyd nag arfer.)

Bydd llyfr Papadimitriou, Scarp, yn cael ei gyhoeddu mewn clawr meddal ddydd Iau. Edrych ymlaen.

Ffeindies i’r ffilm ar Metafilter, wrth edrych am bethau am Iain Sinclair, sy hefyd yn y ffilm. Wedi bod yn darllen ei nofel wych, Downriver, yn diweddar, a gwrando arno fe ar bodlediad Hackney, wrth i fi gerdded milltir sgwâr braidd yn wahanol i’r un mae Sinclair yn ei droedio.

Podlediad arall, sy’n edrych yn ddiddorol, ond dw i heb gael cyfle i wrando eto, yw Ventures and Adventures in Topography, gan Nick Papadimitriou and John Rogers, a wnaeth y ffilm uchod.

Dw i’n darllen mwy a mwy am gerdded yn Saesneg ar hyn o bryd, ond hoffwn i ffeindio llyfrau tebyg yn y Gymraeg? Oes ‘na rhywun dylwn i wybod amdano/amdani?

Beth wnes i ar fy ngwyliau

Ymwadiad Robin Ince-aidd: mae’r isod wedi’i sgwennu mewn hast, wedi’i olygu mewn rhagor o hast, gyda pharagraffiau cyfan wedi’u symud o’r diwedd i’r dechreuad ac yn y blaen. Mae hi bellach yn amser cinio ac wedyn bydd hi’n amser mynd am dro. Gallwn i ei adael yn y ffolder “drafftiau”, ac wedyn ei ddileu mewn hunan diflastod mewn wythnos, fel dw i wedi wneud gyda pob un blogiad dw i wedi dechrau arno ers mis Ebrill, neu ei bostio nawr fel y mae. Er mwyn peidio gadael i’r blog ‘ma farw yn gyfan gwbl, dw i am ei bostio fel y mae, gyda’r holl gamgymeriadau, gan obeithio ei fod e’n wneud digon o sens. Iw haf bîn warnd…

Bach o gefndir: treulies i ryw hanner yr haf diwetha yn gwisgo rhwymyn yna ar fy mhenlin, ar ôl ei droi am y trydydd tro mewn 5 mlynedd. Erbyn Steddfod Wrecsam, ro’n i llyncu cymaint o ibwproffên ro’n i’n dechrau poeni am fynd yn gaeth iddo. Ac yn hytrach na mynd at y doctor, ro’n i’n barod i dderbyn, fel mae Louis C.K. yn ei ddweud, taw dyma ffawd y dyn yn ei bedwardegau, a dylwn i ddod yn arfer byw gyda phoenau bach mewn darnau gwahanol o nghorff:

Mae hyd yn oed Louis C.K. wedi sylweddoli bod hyn ddim cweit mor anochel: mae e wedi ymuno â Gervais a Jupitus ar gambo’r cyn-dewion. Doedd bod yn dew ac yn segur ddim yn ffawd, roedd e’n ddewis personol. Dydw i ddim yn hollol dwp; dw i’n derbyn gwirionedd sylfaenol “calorïau i mewn, calorïau allan”. Ond er i mi ddechrau ar ddeiat newydd bob hyn a hyn, a llwyddo colli pwysau i ryw raddau, dw i erioed wedi dod i ben ar ail ochr y hafaliad yna, y “calorïau allan”.

Debyg mod i wedi defnyddio’r cartwn ‘ma o’r blaen, ond mae’n disgrifio fy mhersonaliaeth i’r dim:

Dyma ni’n dod at ddiwedd toriad haf hirfaith arall, ac am y tro cynta ers cyn cof, dw i’n edrych ymlaen at fynd yn ôl at y gwaith dysgu. Ddim mod i ddim yn mwynhau’r fel arfer, cofiwch, ond achos i fi gael haf anarferol eleni, mae’r batris wedi’u hailsiarsio, ac rwy’n barod i wynebu’r llwyth nesaf o ddysgwyr sionc, gwiwerodaidd.

Fel arfer, amser hyn o’r flwyddyn, byddwn i’n difaru mod i wedi wastraffu haf arall, ar y cyfan, trwy piso’r rhan fwya o fy amser rhydd i ffwrdd ar chwarae gemau cyfrifiadurol. Neu, amser maith yn ôl;l, pan oedd y byd yn ifanc a doedd dim sut peth â Twitter, ar flogio ac ati.

Yn eironig ddigon, y peth sy wedi fy helpu torri’r caethineb i’r rhithiol yw gêm dw i’n chwarae yn erbyn fy hun, ac un sy’n cael ei hybu gan y llywodraeth, ymysg eraill: cerdded bob dydd:

(Hysbys bach di-dâl: yr ap dw i’n ei ddefynddio i olrhain fy nghamau dyddiol yw TactioHealth. Mae fersiwn am ddim ar gael.)

Ers dechrau mis Mai, dw i wedi llwyddo mynd ma’s o’r drws bob dydd a cherdded fy mhwt beunyddiol: 10K o gamau ar y dechrau, ond wedi sbel o ffeindio bod wneud bach mwy na hynny yn ddigon hawdd, codi at 12,500 o gamau bob dydd. Mae hyn rhyw 5 i 6 milltir y dydd, ddim byd i sgwennu adre amdano, ond digon i sicrhau mod i’n ma’s o’r tŷ (ac oddi ar fy mhen-ôl) am o leia dwy awr y dydd. Fel arfer, mae’r wâc yn dechrau o’r drws ffrynt; sdim prinder o ffyrdd bychain, lonydd gwyrddion a llwybrau arfordirol o yn y filltir sgwâr, diolch byth. Fel mae’r llun uchod yn dangos, dw i’n eitha cyson fel arfer: wedi gweithio ma’s rhwydwaith o deithiau lleol sy’n ddigon amrywiol mod i byth yn gorfod meddwl “ble awn i heddi?” Fel y trydares i bwyddiwrnod, mae pedwar tŷ tafarn o fewn cyrraedd cerdded o’r lle ‘ma, a dw i erbyn hyn yn gwybod sut yn union i’w cyrraedd yn ystod wâc sy’n dod â fi adre gyda 12.5K cam yn fy mhoced a chwpl o beints o’r stwff da yn fy mola.

Y peth pwysica yw bod dim dewis gyda fi. Mae rhaid i fi gerdded bob dydd. Wedi “ennill y gêm” bob dydd ers dechrau mis Mai, mae’n dod yn fwyfwy anodd meddwl am beidio mynd ma’s am dro. Mae’n amser cinio nawr wrth i fi sgwennu hyn, a dw i’n dechrau teimlo braidd yn anghyfforddus eistedd ‘ma, a’r haul yn tywynnu. Mae’n anochel y daw’r dydd pan nad ydw i’n gallu ffeindio dwy awr yn ystod y 24 i fynd am dro, ond hyd yn hyn dw i wedi llwyddo. Wrth gwrs, dw i ddim wedi bod yn sâl ers dechrau mis Mai, ond efallai nid cyd-ddigwyddiad llwyr yw hynny, chwaith.

Mae hyn oll yn ffordd o ymddiheuro bod y blog yma wedi bod yn dawel ers cymaint o amser. Dw i ddim yn esgus am eiliad bod neb yn ymweld â’r lle yn ddyddiol a dweud “damo, dim byd newydd o hyd”; mae’r blog ‘ma wedi bod yn hanner cysgu ers o leia 2008, ond dw i dal yn teimlo bod dim llawer o bwynt cadw blog yn fyw os dwyt ti ddim yn postio dim byd newydd ar y peth. Ond mae gen i bethau dw i am sgwennu amdanyn nhw, ac o’r diwedd dw i’n teimlo fy mod i’n gallu treulio bach o amser o flaen y cyfrifiadur heb feddwl mod i’n lladd fy hunan yr un pryd.

Cerdded a chanu

“Will & Ed Walking Around Great Britain” – Rhan 1 a Rhan 2. Ffilm fer gan Molly King, myfyrwraig o Bournemouth.

Gwefan Will ac Ed, gyda mwy o fanylion am eu hanturiaethau.

Mae’n ddigon hawdd bod yn sinicaidd am bethau fel hyn, ond dw i wedi cael llond bol o fod yn sinicaidd. Dydy Saeson sy eisiau ail-gysylltu â’u traddodiadau brodorol ddim yn “hen elyn” i fi. Chwarae teg iddyn nhw.

Hefyd, maen nhw wedi f’atgoffa fi o hen ffrind, ac amser braf iawn yn fy mywyd i.

Older posts

© 2016 Morfablog

Theme by Anders NorenUp ↑