Wedi dechrau wneud rhestr o fy recordiau i gyd ar discogs.com. Mae hyn yn mynd i gymryd sbel, ond efallai bydd yn arwain at dynnu fy hen gasgliad o senglau 7″ o’r to, a hyd yn oed y bocsys o gasetiau (er bod dim byd deca ’da fi i chwarae’e rheiny arno).
Bydd y bocs isod yn cael ei ddiweddaru wrth i mi fynd trwy’r casgliad. Dim ond rhyw 80 o bethau sy ’na wrth i mi sgwennu hyn, a rhoi’r ffidl yn y to am y diwrnod.
Diolch i Carl am bwyntio ma’s bod un o sêr Separado!, y canwr Alejandro Jones, wedi ymddangos ar Morfablog pum mlynedd yn ôl, yn sgil y stori amdano gael ei rwystro rhag swyddogion mewnfudo wrth iddo ymweld â Chymru:
“I told them that I’d come to see the land of my ancestors, but they didn’t know anything about Wales’ links with Argentina. During the interrogation they asked me the same questions over and over again to see if I was lying.”
Diddorol bod y cysylltiad wedi dod i’r amlwg. Gwelais i’r ffilm yng ngŵyl y Dyn Gwyrdd eleni, ac mae’n hollol wych. Ar ôl y ffilm daeth Gruff Rhys a Dyl Goch i’r llwyfan i ateb cwestiynau’r cynulleidfa. Y cwestiwn cyntaf oedd gan ferch o Swydd Efrog:
Gruff, loved the film, and sorry if this is a stupid question from someone who knows very little about Welsh history, but isn’t the whole thing a hoax?
O ymateb y bobl eistedd o’m cwmpas i, nid hi oedd yr unig un yn y babell oedd wedi bod yn meddwl hyn.
Ateb Gruff?
Yes, we made it all up. We filmed the whole thing in Snowdonia. The only thing that really happened the way we show it was the teleportation scenes.
Seren.
Dw i’n mynd i weld y ffilm eto, mewn sinema gyda seddau go iawn, wythnos nesaf, ac edrych ymlaen yn arw at gael y DVD. Tybed a fydd cyfle ar hwnna i glywed hanes Alejandro a swyddogion mewnfudo Lloegr?
Dyma’r treilar eto, rhag ofn i chi beido gweld eto.
(Diolch i Dyl Mei am drydar hyn.)
Alun Tan Lan a Richard James yn canu clasur Tecwyn Ifan.
Dw i ddim yn gwybod amdanoch chi, ond ma’n well gen i’r fersiwn hwn, na’r gwreiddiol. A finnau’n Gymro ail-iaith, sy ddim wedi’i fagu ar ganu ysgafn Cymraeg y 60au a’r 70au, mae cerddoriaeth yr adeg yn gallu swnio’n hen ffasiwn iawn. Dw i’n methu gwrando ar Dafydd Iwan o gwbl, er enghraifft, ac er mor fawr fy edmygedd o Tecwyn Ifan, mae ei steil yntau yn rhy gapelaidd i fy nant i, a phrin iawn dw i’n gwrando arno. Mae’n cymryd rhywbeth fel yr ail-fersiwn hyfryd yma, wedi’i wneud gan ddau a gafodd eu magu ar ganeuon clasurol yr adeg (dw i’n cymryd) i wneud i fi weld pa mor wych yw’r gân.
O’n i wedi anghofio am yr hen sgrîn-lun yma, wnes i dynnu wrth wylio’r ffilm David Cronenburg, The Dead Zone. Mae’r ffilm yn addasiad o’r nofel gan Stephen King, ac yn un o emau prin yr 80au. Byddwn i’n ei rhoi yn agosach at gopa rhestr addasiadau nofelau King na’r boi ’ma, yn sicr. Ymysg y tair uchaf, dwedwn i, er bod hi’n anodd gwahanaethu rhwng hon, The Shining a Stand By Me; ffilmiau mor wahanol i’w gilydd, a phob un yn glasur o’i math.
Ond mae’n amhosibl bod yn wrthrychol am y ffilm unwaith ti wedi sylwi bod cymeriad Christopher Walken â lliain sychu llestri Cymru ar wal ei fflat. Hoffwn i feddwl bod mam Johnny Smith (Walken) wedi bod draw i Gymru fach ar ei holidês rhywbryd, a dod â’r lliain iddo fel anrheg. Rhywle rhwng sylweddoli bod Martin Sheen yn mynd i ddinistrio’r byd, a phenderfynnu bod rhaid iddo farw, roedd rhaid i Johnny ffeindio pinnau bawd a hongian map bach kitsch o Gymru ar ei wal.
“Thanks, Mom.”
(Diolch i Carl am “ffefrynnu” y llun ar Flickr, a dod â’r atgoffion yn ôl.)
Rhag ofn eich bod chi wedi colli’r ddolen iddo reit lawr ar waelod y blog, dyma’r llun o draeth Llangrannog sy bellach yn addurno’r hen flog, yn ei lawn ogoniant:
Mae’r llun gan papalamour, hen gyswllt i fi ar Flickr – mor hen, dw i ddim yn cofio’n iawn sut des i ar draws ei ffrwd, ond debyg taw trwy’i luniau gwych o Langrannog des i i nabod ei waith. Diolch iddo fe am gyhoeddi ei luniau dan drwydded Comins Creadigol, sy’n golygu bod unrhywun yn gallu eu hail-ddefynddio, ac hyd yn oed eu hail-ficsio nhw, cyhyd ag y rhoddir cydnabyddiaeth i waith gwreiddiol papalamour, a ddim yn wneud arian ma’s o’r gwaith newydd.
Tra bod ni ar y pwnc, mae Carl Morris wedi bod yn meddwl yn uchel am hawlfraint yn diweddar, ac yn y bôn dw i’n cytuno â fe. Wedi dweud hynny, dw i ddim yn cytuno bod angen sustem hawlfraint newydd i Gymru, a ddim yn gweld sut byddai hynny’n gweithio tra bod Cymru a Lloegr yn rhannu cyfundrefn cyfreithiol yn gyffredinol. Pan daw’r chwyldro gogoneddus, wrth gwrs, bydd popeth yn wahanol, ond tan hynny dylai fod yn ddigon i hybu defnydd o’r Comins Creadigol mor eang ag sy’n bosibl, yng Nghymru fel yng ngweddill y byd.
Mi aethon ni i weld The Threat of Silence heno yn Theatr Mwldan. Mae’r sioe wedi’i datblygu ar y cyd gan y cyfarwyddwr Jill Greenhalgh (sy’n byw yn Llangrannog), yr awdur Margaret Cameron, y sielydd Nicola Thomas, yr artist fideo Zoe Christiansen, a’r “perfformwr”, Eddie Ladd. Mae rhaid cyfadde taw’r enw ola yna wnaeth fy nenu i’r perfformiad; byddwn i’n mynd i weld Eddie Ladd dawnsio’r llyfr ffôn, fel petai. Ond oedd y perfformiad cyfan yn wych, y gerddoriaeth, fideo, y geiriau a llais a symudiadau Eddie Ladd yn ymhlethu i wneud cyfanwaith cywrain a chyffrous.
Un peth wnaeth daro fi oedd bod teitl y darn yn uniaith Saesneg, ac er bod y testun sy’n ymddangos ar y sgrîn tu ôl i’r perfformwyr (o waith Margaret Cameron, o Awstralia) hefyd yn uniaith Saesneg, oedd Eddie Ladd yn adrodd, canu ac hyd yn oed ystumio y geiriau yn ddwyieithog, yn ei ffordd naturiol, hypnotig ei hunan. Pe tasai’r perfformiad wedi ei hysbysebu’n ddwyieithog, dw i’n siwr byddai Theatr Mwldan wedi gwerthu llawer mwy o docynnau. Er i mi weld sawl un dw i’n ei nabod o ardal Llangrannog, doedd dim llawer o Gymry Cymraeg yna o gwbl. Colled mawr.
Mae’r sioe yn teithio i Abertawe fory (10fed Medi), wedyn bydd yn Chapter, Caerdydd rhwng 23ain a’r 25ain o Fedi ac yn bennu yng Nghanolfan y Celfyddydau, Aberystwyth, 27ain a 28ain o Fedi.
Newydd weld sylw sbamllyd ar hen flogiad sy wedi llwyddo dod trwy fy hidlau sbam gan ei fod yn Gymraeg. Dw i ddim cweit yn siwr beth yw ystyr
Ydych chi wedi bod yn twyllo wyneb i lawr
ond mae’n ddigon diddorol i gael aros yna.
Dw i’n gweld o Google bod martinbrooksdesk@gmail.com yn gwneud yr un peth ar flogiau mewn sawl iaith gwahanol, ond dydyn nhw ddim wedi gadael dolen i unrhyw wefan gyda’r sylw, felly dw i ddim yn siwr beth yw’r pwynt. Dw i’n gywbod mod i wedi dweud bod Google Translate yn mynd i newid y byd, ond do’n i ddim yn disgwyl hyn.
Ydy rhywun arall wedi cael hyn eto?
D.Gwalia - In Puget Sound
Mae’n disgrifio ei gerddoriaeth fel “Melodramatic Popular Song” ar ei dalen MySpace, ac mae drama yma yn y storiau mynegiadol, wedi’i lliwio gan offer acwstig hen ffasiwn. Dych chi bron â bod yn gallu aroglu’r llwch o’r harmoniwm mewn caneuon fel “And She Is”; dyma un o’r CDs mwya analog dw i wedi clywed ers meityn.
Mae adleisiau yma o Nick Cave a’r Red House Painters, ac hefyd efallai Rheinallt H. Rowlands, ac er bod ’na hiwmor yma hefyd, dyw e ddim ag ofn dweud stori drist mewn llais trist. Mae perygl yn y steil ’ma o gerddoriaeth o fod yn rhy po-faced, wrth gwrs, rhywbeth mae Nick Cave wedi gor-gompensêto amdano yn diweddar nes ei fod e bron yn hunan-barodi. Does dim sut ofn yng nghaneuon D.Gwalia – mae e’n cerdded y wifren uchel rhwng y Grand Guignol a’r pantomeim heb edrych i lawr.
Mae sawl cân ar gael ar sianel YouTube D.Gwalia, gan gynnwys fy ffefryn hyd yn hyn The Cruel Ship’s Captain, mae MP3 i’w lawrlwytho fan hyn, ac mae’r CD ei hun ar gael gan gysylltu â D.Gwalia trwy ei dudalen MySpace.
Mynd trwy hen luniau ar Flickr, a meddwl postio ambell un fan hyn a fan draw.
Wedi lawrlwytho iTunes 10 neithiwr, do’n i ddim yn hapus i weld bod Ping yn ymddangos fel eicon di-angen yn y bar ochr. Yn ôl beth o’n i’n gallu ffeindio ar y we, yr unig ffordd i droi hyn bant yw i fynd i mewn i ddewisiadau “Rheoliaeth Rhieni” iTunes a datddewis “iTunes Store”. Felly dyna beth wnes i. Nawr dw i hyd yn oed yn llai tebyg i ddefynddio siop Apple i brynu MP3s.
Sori, Steve.
Tra mod i’n chwarae o gwmpas gyda iTunes, dw i wedi wneud bach o waith trosi ar y ffeil Localizable.strings, er mwyn cael rhyngwyneb (arwynebol) Cymraeg. Dw i ddim wedi mynd yn ddwfn iawn efo’r cyfieithiad, ond mae popeth dw i’n gweld fel arfer wedi’i drosi, sy’n ddigon da i fi.
Oedd ’na brosiect anffurfiol blynyddoedd yn ôl i leoli llawer o raglenni Apple i’r Gymraeg, ond dw i ddim yn cofio a gâth iTunes ei wneud amser hynny. Rhywun arall yn gybod?
(O.N. newydd sylwi mod i wedi camsillafu “Teclynnau” yn y trosiad. Y twpsyn.)
Prin iawn bod chi ddim wedi clywed am hyn eto, ond mae’n ddiwrnod Pethau Bychain heddiw ’ma, ac mae’r rhithfro ar dân fel Ysgol Fomio Penyberth ers talwm. Yn anffodus, bydd rhaid i mi golli’r rhan fwya o’r miri wrth iddo ddigwydd, gan ein bod ni’n disgwyl ymwelwr arbennig yn y man, ond byddai’n trial dal i fyny nes ymlaen.
Dw i wedi dechrau blog bach ar yr ochr, sy jyst yn gasgliad (dyddiol? gawn ni weld) o gerddi dw i wedi dod ar eu traws ac yn hoffi am un rheswm neu’r llall.