Gobbledigook gan Sigur Rós?
Dim byd newydd ’na ‘te.
Braf clywed bod y band yn newid cyfeiriad tipyn bach. Ro’n i’n ffeindio’r albym diwetha bach yn rhy debyg i bopeth oedd wedi mynd o’i flaen, ond mae hyn yn wahnol. Dylanwad yr Animal Collective?
Mae’r gân ar gael am ddim (wel, am bris cyfeiriad ebost) ac mae fideo’n wych – lot o bobl ifanc noeth ac hardd ynddo, ond yn llawen yn lle pornograffaidd. Wedi’i ysbrydoli gan waith Ryan McGinley, ffotograffydd diddorol iawn.
…rhag newid bob “i” i “I”.
Cer i Tools –> AutoCorrect Options, i agor y bocs isod.
Yn y rhestr dan “Replace text as you type” (yr un sy’n dechrau gyda (c), (r), ™ yn y llun), sgrolio lawr nes i chi weld i ac I. Cliciwch ar hyn. Cliciwch ar “Delete”. Cliciwch ar “OK”.
Bant â chi.
Mae Tag Galaxy yn ffordd newydd o bori Flickr. Mae’n bert iawn, bach yn araf, a bach yn clynci efallai, ond fel mae majick yn dweud yn y defyn Mefi:
I made a spinny globe covered in bacon. That alone redeems any UI badness I had to endure.
Dyma Geredigion o’r gofod:
Braf gweld, ar flog Mercator bod Facebook wedi derbyn y galw am fersiwn Gymraeg o’r safle.
Mae’r broses gyfieithu yn agored i bawb, ac maen nhw’n defnyddio model diddorol iawn ar gyfer y gwaith. Y cam cyntaf yw i gyfieithu’r 226 o dermau sylfaenol maent yn galw y “glossary” – gwaith sy wedi’i gwblhau eisioes. Wedyn mae rhaid i bob gair ennill hyn a hyn o bleidleisiau gan siaradwyr yr iaith – mae’n bach yn anghlir faint yn union o bleidleisiau sydd angen.
Mae hyn y beth da.
Ond…
Mae hefyd yn golygu bod llwyddiant y trosiad yn dibynnu ar y “gymuned” (eu gair nhw). Os na fydd digon o bobl yn rhoi o’u hamser i gyfieithu’r safle ac i wyrio cyfieithiadau pobl eraill, na fydd feriswn Cymraeg. Dw i’n credu bod hyn yn hollol deg; y gymuned sy wedi mynnu fersiwn Cymraeg, wedi’r cwbl.
Am unwaith, os na chaiff y Cymry Cymraeg eu “hawliau ieithyddol” bydd yn ddigon clir pwy sy ar fai.
Na, nid Rhodri Glyn Thomas.
Gwelon ni The Golden Compass neithiwr, ac er i mi ddarllen a gwrando ar sawl adolygiad, ces i fy synnu pa mor wael oedd hi. Roedd pethau da amdani, a dw i’n falch rhoddais i’r DVD ar fy rhestr; roedd y rhan fwya o’r actorion yn iawn, ac oedd cynllun celfyddydol y ffilm yn wych. Ond oedd strwythur y peth yn gawlach llwyr. Mwy fel treilar hir am ffilm arall roedd hi, un set piece ar ôl y llall, heb amser i’r gwyliwr cymryd mewn pwy yw pwy, beth yw beth, a ble yw ble, cyn cael ei chwipio bant i ochr draw y byd, mewn zeppelin, neu ar gefn arth, neu gyda chriw o wrachod, sipsiwns dŵr a’r cowboi o’r Big Lebowski.
Gwraidd y broblem yw llyfrau Pullman, nid bod dim byd o’i le gyda nhw fel llyfrau, wrth gwrs. Ond gan fod y ffilm yn gorfod apelio at bobl sy ddim wedi darllen y llyfrau, ar y cyfan, mae rhaid trial stwffio i mewn bob syniad mor gyflym ag sy’n bosibl, ac i esbonio popeth gyda chlampau mawr o esboniadaeth bob pum munud. Mae hyn yn gweithio’n iawn gyda’r demoniaid – efallai byddai gwneuthurwr ffilm dewrach wedi trystio ei gynulleidfa i weithio ma’s arwyddocâd yr anifeiliaid heb esbonio’n fanwl mewn gor-lais, ond bai Hollywood yw hynny, nid Chris Weitz ei hunan. Ond mae’r busnes am y “llwch” yn torri’r ffilm yn racs. Mae’n sbel ers i mi ddarllen y llyfrau, ond ydw i’n iawn i feddwl bod y syniad yna yn cael ei gyflwyno yn ara deg, dros y ddau lyfr cyntaf? Efallai taw fi sy’n cam-gofio. Ta beth, pan daeth llwch i mewn i’r stafell, o’n i’n gallu clywed fy nghydwylwyr dechrau tagu ar yr esoniadaeth. Roedd e’n fy nrysu fi, a dw i wedi darllen y llyfrau.
Collon nhw gyfle yma, gyda’r llaw. I gyd oedd angen oedd cael Lee Scoresby i esbonio:
The Dust abides. I don’t know about you but I take comfort in that. It’s good knowin’ it’s out there.
(Dylwn i symud i Hollywood bois. Dyfodol disglair, ac yn y blaen.)
Tua diwedd y ffilm mae Lyra yn esbonio i Roger (sy’n cael ei ladd yn y llyfr, ond wrth gwrs nid yma) bod digon o’r stori ar ôl i wneud o leia dwy ffilm arall, a byddai’n syniad da iddo fe ddarllen y blydi llyfrau’n gyntaf i beidio bod mor ar goll y tro nesa. Wel, geiriau i’r diben ’na.
Siom, felly.
Ond diddorol oedd ffeindio, trwy’r erthygl ar Wikipedia ac wedyn fan hyn y rheswm am y gwahaniaeth rhwng teitl y llyfr Northern Lights fel y mae ym Mhrydain, a’r llyfr a ffilm The Golden Compass. Roedd yr holl beth yn deillio o gamddealwriaeth ar ran cyhoeddwyr Americanaidd Pullman. Roedd e am rhoi, fel teitl i’r gyfres i gyd, The Golden Compasses, sy’n cyfeiriad at ddelwedd Milton o offer cynllunio Duw:
The golden compasses, prepared
In God’s eternal store, to circumscribe
The universe, and all created things.
Dim byd i wneud â’r alethiometer, felly. Wnaeth Pullman newid ei feddwl am deitl y gyfres, gan ddewis dyfyniad arall o eiddo Milton, ond erbyn hynny oedd ei deitl gweithiol am y gyfres wedi glynu wrth y llyfr cyntaf yn America, ac wedyn i’r ffilm yn ei thro. Tan y bore ’ma ro’n i’n meddwl taw newid yr teitl er mwyn cael cysondeb rhwng y tri llyfr (The [Adjective] [Noun]) wneathon nhw, a dyna beth dwedais i wrth fy nghydwylwyr neithiwr. Well i mi fynd a dweud y gwir wrthyn nhw, ‘te.
Wedi bod yn darllen mwy o sci-fi gwyddonias yn diweddar. Darllenes i Ender’s Game ar ôl gweld cartwn xkcd amdano; joies i ma’s draw, wedyn sbwyliwyd y mwynhad pan glywais i bod yr awdur yn “homoffôb radicalaidd” o Formon. Rhaid mod i wedi llwyddo anghofio’r blas sur yng ngheg fy meddwl, achos wythnos diwetha ges i afael yn Speaker for the Dead, ac erbyn i fi fynd heibio i’r pennod gyntaf ces i fy nal gan hwnna hefyd. Ardderchog. Wedyn mynd yn ôl at y we i ffeindio adolygiadau ac ti, ac atgoffa fy hunan bod yr awdur yn gasddyn. Rhyfedd, hynny.
Tra mod i’n aros i nghof adael i fi fynd ymlaen at gyfrol nesa y gyfres, dw i’n darllen Stand on Zanzibar gan John Brunner, un o’r criw New Worlds oedd yn cynnwys Ballard, Moorcock ac Aldiss, ond un sy wedi cwympo dan fy radar i hyd yn hyn. Mae Zanzibar yn wych, gewrth ffeindio copi os gallwch chi.
Hmm. Rheswm i mi ddechrau’r blogiad ’ma oedd i rannu dyrnaid o ddolenni sydyn, felly dyma nhw:
Ffontiau “dingbat” di-ri. Maen nhw’r tueddu at eiconagraffi adain dde America – mwy o eryr a thanciau na bydd angen arnoch chi, siawns – ond dw i’n hoffi’r un “llongau gofod enwog”.
Sy’n atgoffa fi o gofnod welais i ar flog Tensor neithiwr: faint o’r rhain dych chi’n nabod?
Ac dyma reolau ffiseg anime, ar MeFi, rhag ofn eich bod chi ddim yn gyfarwydd â nhw. Er enghraifft:
#2 – Law of Differentiated Gravitation
Whenever someone or something jumps, is thrown, or otherwise is rendered airborne, gravity is reduced by a factor of 4.#3 – Law of Sonic Amplification, First Law of Anime Acoustics
In space, loud sounds, like explosions, are even louder because there is no air to get in the way.
Ac yn ola, diolch yn fawr am ofyn Sanddef, myfi yw Wesley Crusher y we Gymraeg:
A brilliant learner with a knack for almost everything, you choose to spend your efforts in the pursuit of travels that extend your own potential.
Methu dadlau gyda hynny. Doedd Wesley ddim yn ffefryn mawr ’da fi, ond mae Wil Wheaton yn flogiwr gîctastig sy’n chwarae poker. Canlyniad.
Tybed a fyddai Wil wedi ateb y cwestiwn am ladd dy ffrind gorau er mwyn byw am byth fel y wnes i?
Felly, dyna fi, darllen hwn ar maes-e, a meddwl i fy hunan, “dw i’n siwr i mi bostio rhywbeth am hyn amser maith yn ôl ar y blog.” Mynd at Google wedyn, a ffeindio bod yr holl safle wedi mynd pen-ôl i fyny ers i mi guddio’r dudalen flaen wythnos diwetha.
Wedyn, ac wedyn, ac wedyn.
Saith mlynedd eto, falle.
(Dyma’r blogiad am faneri ac iaith sgwennais i nôl yn 2004.)