ta!

Nid fi yw’r person gorau i ofyn am lyfrau Cymraeg, mae arna i ofn. Dw i ddim yn darllen hanner digon yn yr hen iaith. Rhai dw i wedi darllen yn y diwetha a mwynhau digon i gyrraedd y diwedd* yw Martha, Jac a Sianco a Ffawd, Cywilydd a Chelwyddau.

Dw i’n credu bod safon cloriau llyfrau Cymraeg wedi codi’n aruthrol yn y blynydde diwetha ‘ma, yn enwedig llyfrau Gomer a’r Lolfa felly.

Gyda llaw, mae hen ddigon o flogiau Cymraeg i gael.

* Wrth i mi fynd yn hŷn, dw i’n llawer mwy tebyg i roi’r gorau i lyfr dw i ddim yn ei fwynhau ar ôl darllen rhyw 50 o dudalennau. Do’n i byth yn wneud hyn yn y gorffennol.

Dw i’n trio darllen mwy o lyfrau Cymraeg, ond mae’n anodd feindio un dda – un sy ddim i neud a ferch yn trio colli pwysau neu rhyw ddirgelwch lofruddiaeth!
Hefyd – be sy’n lan gyda cloriau nofelau Cymraeg? Pam y mae nhw more 80au a yn edrych fel petai nhw wedi cael ei greu ar microsoft paint?

Oes gennoch chi unrhyw awgrymiadau am nofel gyda cynnwys dda ond yn eithaf rhywdd i ddarllen am fod fy Ngymraeg i yn eithad dwstlid?

Ond o ddifri, dwi’n teimlo rhywfaint o gaethiwed at y we. Byddwn i ddim yn dymuno rhoi’r gorau iddo’n gyfan gwbwl achos mae yna bethau gwych allan yna ac mae’r posibiliadau’n ddi-ddiwedd, ond am pob perl dwi’n ddarganfod, dwi’n treulio canwaith mwy yn mynd trwy lot o rwtsh.

Ynglyn â cyberstalkio, dwi’n ceisio bod yn weddol synhwyrol am faint o wybodaeth dwi’n roi ar lein unai drwy flogio neu ar Flickr, ond weithiau wrth balu ymhellach wedi darganfod rhywbeth diddordol, dwi yn meddwl weithiau bod eisiau stopio sbio. Ar un llaw mae’r wybodaeth i gyf yn stwff mae pobl wedi gwirfoddoli ei ddatgelu, ond ar y llaw arall pa mor iach yw bod dieithryn llwyr yn medru bod (neu meddwl bod nhw) â darlun mor lawn o rywun.