Gynnau’r wythnos ’ma, gwyliais i Death Proof Quentin Tarantino. Dyw e ddim yn ffilm sy’n mynd i ychwanegu llawer at enw da Tarantino – un i’r sbotwyr trenau, efallai. Ond fel sbotwr trenau fy hunan, y peth mwynheuais i fwya ynddo oedd yr 20 munud ola: o’r eiliad mae stuntwoman Zoë Bell yn dweud bod hi am fynd am dro mewn car sydd ar werth am un rheswm syml – yr un model yw e â’r car yn Vanishing Point.
Y broblem wedyn yw bod Tarantio wedi dod â ffilm canwaith yn well na Death Proof i’r cof, un sy ddim yn wastraffu mwy na hanner ei amser rhedeg ar siarad, siarad, siarad. (Dw i’n gwybod bod siarad yn rhan fawr o ffilmiau QT, ond o leia oedd cymeriadau Resovoir Dogs a Pulp Fiction â rhywbeth diddorol i’w trafod.)
Ta beth, wedi mynd ati i ffiendio copi ar lein o Vanishing Point, ac wedyn y ffilm orau yn hanes y byd, erioed, Two Lane Blacktop (jyst er mwyn i mi gael copi wrth law yn y swyddfa, sdim modd i mi ripo fe oddi ar y DVD), dyma fi gofio un o fy hoff ail-fersiynau, “This Land is Your Land” gan Mojo Nixon. (Mae linc i’r albym ar Rapidhsare yna yn y sylwadau rhywle: Root Hog or Die.)
I have a dream; I have a vision –
That everybody on the planet is gonna get together
And they’re gonna go to the amusement park of my mind – MOJO WORLD!
Where’s there’s water slides with loop-the-loops
And BBQ sauce in the waterslides
And there’s go-kart tracks going round the middle of the loop-the-loop and the water slide
And there’s a drive-in movie theater
Showing Vanishing Point, Two Lane Blacktop and Thunder Road every night…
Dw i am fynd.
Ond yn gyntaf, dw i am ffeindio copi o Thunder Road rhywle ar yr interwebs. Blydi Bruce Springsteen, sbwylio pethau i bawb.
Mojo Nixon a thrindod sanctaidd mwfi’r heol
Gynnau’r wythnos ’ma, gwyliais i Death Proof Quentin Tarantino. Dyw e ddim yn ffilm sy’n mynd i ychwanegu llawer at enw da Tarantino – un i’r sbotwyr trenau, efallai. Ond fel sbotwr trenau fy hunan, y peth mwynheuais i fwya ynddo oedd yr 20 munud ola: o’r eiliad mae stuntwoman Zoë Bell yn dweud bod hi am fynd am dro mewn car sydd ar werth am un rheswm syml – yr un model yw e â’r car yn Vanishing Point.
Y broblem wedyn yw bod Tarantio wedi dod â ffilm canwaith yn well na Death Proof i’r cof, un sy ddim yn wastraffu mwy na hanner ei amser rhedeg ar siarad, siarad, siarad. (Dw i’n gwybod bod siarad yn rhan fawr o ffilmiau QT, ond o leia oedd cymeriadau Resovoir Dogs a Pulp Fiction â rhywbeth diddorol i’w trafod.)
Ta beth, wedi mynd ati i ffiendio copi ar lein o Vanishing Point, ac wedyn y ffilm orau yn hanes y byd, erioed, Two Lane Blacktop (jyst er mwyn i mi gael copi wrth law yn y swyddfa, sdim modd i mi ripo fe oddi ar y DVD), dyma fi gofio un o fy hoff ail-fersiynau, “This Land is Your Land” gan Mojo Nixon. (Mae linc i’r albym ar Rapidhsare yna yn y sylwadau rhywle: Root Hog or Die.)
Dw i am fynd.
Ond yn gyntaf, dw i am ffeindio copi o Thunder Road rhywle ar yr interwebs. Blydi Bruce Springsteen, sbwylio pethau i bawb.
Dymar’ gân:
Mojo Nixon – This Land Is Your Land