Pryd fyddi di yn ôl wrth dy waith go iawn, Sara?

dwi ddim yn gweld y dyfyniad uchod yn bwynt rhy oleuedig – yn aml pan yn sôn am y ‘traddodiad arthuraidd’ yng ngwaith DJ, mae pobl yn clemio at y llenyddol (gan mai’r pre-raphaelites ydi’r ecwifalent hawdd gweledol, mae pobl yn gyndyn – mae gwaith jones yn ffurfiol wahanol i’r rheiny, ac mae pobl yn gweld y cyn-raffaeliaid fel sissies braidd. golwg y sgolor o DJ yw o’r milwr bach dewr, sy’m yn ffitio) – gan anghofio mai (er mor rhugl mae’n ysgrifennu) iaith weledol oedd iaith gyntaf jones (gweler: ei waith typograffeg, darluniau ‘mytholegol’ cynnar), ac mai dilyn gramadeg celf gweledol mae ei waith gan amlaf. er, yn sicr, fod y llafar yn cael ei deffro a’i ddangos yn ei ddarluniau, ynde.

dydi’r darn am hunan-ymwybod ddim yn eistedd yn esmwyth am sawl rheswm

1. achos bo pobol a chrap ysgolheigaidd rhy wan ar gorpws cyfan gwaith jones yn hoffi defnyddio theorïau ol-ol-fodernaidd i’w ddadansoddi (dwi wrth fy modd yn gwneud yr un peth fel arfer – ond o ystyried pa mor *hen* yw gwaith yr artist a’i iaith, dwi wastad yn teimlo y byddai’n fwy gwerthfawr archwilio rheiny’n fwy trylwyr cyn dechrau)

2. eto, dyw e’n ddim byd newydd, rhoi dy hun a’th wyliwr (yn symbolig, fel mewn gwisg) i fewn i gymeriad. mae’n gonfensiwn o’r cyfnod canol oesol, sy’n deillio o arferion mwy hynaws, rhamantaidd, proto-archaeolegaidd. dyna’r ‘amser’ sy’n diddori Jones fwyaf ac felly dyw’n ddim rhyfedd ei fod yn defnyddio techneg pastiche i’w ail-greu (dwi’n meddwl am gopïau papur cynta andachtsbilder yr Almaenwyr yn y 16G, yn cael eu printio a’u rhannu dros ogledd ewrop, copio o gopi o gopi)

reeeit, dwi di bod yn meddwl lot am yr hen DJ wthnos yma (gollais i’r gynhadledd yn aberystwyth – aeth rywun? oedd hi’n ok?) – dwi off cyn i fi bostio ‘mren i gyd allan

x