Gweithiodd yr arbrofiad o gadw at un albym trwy’r dydd yn well nag o’n i’n disgwyl, felly dw i am gario ymlaen, gan ychwanegu un albym ar y tro i’r iPod.

Daeth dau CD yn y post, un yn ddetholiad o draciau gan Cardiacs a fydd yn Albym y Dydd yn y dyfodol agos, a’r llall gan Jon Poole, cyn-gitarydd i’r un band.

Yn 1993, mewn adeg gormod o egni, aeth Poole ati i recordiau rhai o’i hoff ganeuon cynnar Frank Zappa, ar ei ben ei hun, yn ei stafell wely, ar 4-trac, gyda peiriant dryms cyntefig. Cafodd y tâp o’r sesiynau yma ei ddosbarthu mewn gigs ac ati, a dim ond yn weddol diweddar (dw i’n neud hyn oll i fyny, o’ch chi wedi dyfalu?) y mae ar gael ar CD. Mae ar gael o’r Organ, ond dw i’n methu ffeindio fe ar eu gwefan, sy mor gyntefig â’r peiriant dryms mwya cyntefig yn y byd, erioed. Ffeindiais i fe ar eBay, safle ocsiwn boblogaidd.

Ie, ocsiynau ar lein, a fyddech chi’n ei gredu fe?

Dim ond dechrau y mae fy mherthynas â’r CD yma. Prynais i fe oherwydd y cysylliad Cardiacaidd, dw i ddim hyd yn oed yn hoffi Zappa. Dw i wedi ceisio hoffi Zappa, gan ei fod e’n un o’r bobl ’na dw i’n teimlo y dylwn i fod ei hoffi, ond bob tro dw i’n gwrando ar ei stwff mae’n dod ar draws mor bell lan ei din ei hun, ac yn wreig-gasäwr o’r radd eithaf. Dydy cadw barf diddorol ddim yn wneud i fyny am wallau fel hyn mewn cymeriad dyn.

Ond erbyn hyn, mae fersiynau Poole o’r caneuon FZ o 1965-68 yn dechrau tyfu arna i, i’r pwynt lle, efallai, dw i’n barod cyfadde mod i wedi colli rhywbeth gan osgoi Zappa hyd yn hyn.

Hefyd, mae Jon Poole â llygaid mawr iawn.

[Gol.]

Oh, gwon te. Dyma MP3 i chi:

Jon Poole – Flower Punk (ail-fersiwn Frank Zappa) 3.3MB.