Archifau Misol: Rhagfyr 2006

Hynodrwydd Hammill

Postiwyd ar gan
3

(Nid mwy o’r hen rwtsh yma, siwri, Nic?)

Dyma ni nôl eto; mae bywyd â blas tipyn bach mwy dwfn arno ar hun o bryd, gan fod Philippa yn yr ysbyty adennill ei nerth ar ôl llawdriniaeth ddoe. Mewn hanner awr, bydda i ar fy ffordd i Fronglais i’w gweld.

A’r bore ’ma, dyma CD newydd Peter Hammill yn y post. Dw i’n gwrando arno nawr, a hyd yn oed hanner ffordd trwyddo, dw i’n gwybod taw hwn yw’r record gorau gan Hammill ers, beth, Patience? Fel mae’n dweud, yn ei gylchlythyr newydd, mae bron pob cân arno yn dangos olion yr harten gafodd e gwpl o flynyddoedd yn ôl, felly dyw e ddim yn easy listening yn union, ond mae’n cael gafael ynddof o’r gwrandawiad cyntaf, rhywbeth sa i wedi gallu dweud am y rhan fwya o’i waith ers yr 80au, ar wahan i Present, albym Van der Graaf yn 2005.

I lay on my back, post-heart attack, conscious of the fact that I needed to i) stay awake when awake and ii) rest, absolutely, when not awake; figuratively aware of hovering just outside the final gravity of a Drop. I didn’t drop, so I don’t know if that’s how it will feel in the end, if I’m granted (or cursed with) consciousness at the (my personal) finish. I certainly had the feeling that waiting for me in those moments when the chances of my life continuing depended on coins spinning in the air was some kind of black hole, some vortex which would not release me if I went too far into its grasp. I’ve tried to express some of those feelings here. This much, at least, is a report from the front line of experience.

Ac mae’n chwibannu arno!

O, ac un am golli rhiant. Diolch, Pete. Dw i fod i yrru mewn munud.

Fel allwch chi weld o’r brawddegau gor-hir yma, dw i ddim â’r amser i feddwl am beth dw i’n dweud yma. Ond dw i’n gwybod taw cerddoriaeth Hammill a Van der Graaf fydd yr unig peth i fi yn y dyddiau, wythnosau, i ddod.

Ac nawr bod mwy o gigs Van der Graaf wedi’u cadarnhau, dw i’n gweld bod hyn yn mynd i redeg a rhedeg…

Sori.

Tywyllwch Van der Graaf

Postiwyd ar gan
Ymateb

Mae rhywun wedi hollti’r DVD wnaethpwyd o sioe gynta aduniad Van der Graaf Generator y llynedd, a’i roi ar YouTube.

Tan y munud hwn, ro’n i mewn dau feddwl ymgŷn â mynd draw i Lundain ym mis Ebrill i weld VdG.

Ond uffarch, maen nhw’n dda. Bydda i ’na.

Dyma’r gân “Darkness (11/11)”:

Mwy o’r un sioe: Undercover Man a Killer.

Mae ’na lwythi o stwff “newydd” Van der Graaf/Peter Hammill ar YouTube. Dylwn i sieco yn fwy aml.

The Nude Paper Sermon

Postiwyd ar gan
Ymateb

Des i ar draws MP3 o record rhyfeddol o waith Eric Salzman pwyddiwrnod yn y Closet of Curiosities:

Billed as tropes for actor, renaissance consort, chorus, and electronics, The Nude Paper Sermon is a conceptual audio theatre piece commissioned by Nonesuch Records in 1968. It features Stacy Keach, an actor known mainly by his starring role as Mike Hammer in the TV series of the same name. The piece revolves around texts from John Ashbery‘s “Three Madrigals” and “The Nude Paper Sermon” written by Steven Wade.

Dw i’n methu ffeindio dim byd am Steven Wade, a does dim sôn amdano yn y cyfweliad yma gyda merch Eric Salzman, er ei bod hi’n sôn am Keach a Ashbery.

Tally Brown, uwchseren

Postiwyd ar gan
2

Hunanladdiad roc a rol, gan Tally Brown – wel, gan rhyw Sais bach tenau yn wreiddiol, ond cân Tally yw hi go iawn.

Ffeindiwyd hyn ar Le Blog de Glob, blog Ffrangeg, felly dw i ddim yn deall lot o’r pethau mae’r blogiwr wedi dweud amdano, ond dw i’n credu ei fod e mor hapus gyda fe ag o’n i.

Yn ogystal â bod un o superstars Andy Warhol, mi oedd Tally yn bwnc y ffilm ddogfen Tally Brown, New York – mae’r clip ’na yn cynnwys cân arall fyddech chi moyn ei chlywed.