Proffwyd heb anrydedd
Adolygiad sioe Peter Hammill - wedi’i sgwennu gan ffan, mae’n debyg, ond yn ymddangos ar wefan “social housing”.
I still find it strange that Hammill is still largely a prophet without honour in his own country. Apart from a brief flurry of media coverage about the VDGG reunion last year Hammill is largely ignored by both press and radio. For me there are many parallels between Hammill the more feted Richard Thompson. Both are masterful songwriters with long careers, and although both are highly prolific the standard of quality control remains astonishingly high. They are also unmistakably English. Thompson is a far better instrumentalist but I suspect that part of the reason he is better known than Hammill is that the media can safely put him in the pigeonhole marked “folk”. They really don’t know how to categorise Hammill so they just don’t bother.
Jyst gan dy fod di’n baranoid
..dyw e ddim yn meddwl nad ydyn nhw ar dy ôl di.
Cofio fy Nana Mabel yn darllen fy mathodyn Sabbath a dweud “well, I’ve never found the sabbath particularly black”. Gwybod bod rhydded ar y gorwel. Sgwennu “714″ ar fy siaced demin, er mod i ddim yn sicr beth oedd quaaludes. Ennill £4 ar y bandit yng nghlwb y AAAs yn Y Waun a mynd yn syth at siop recordiau Parkinson’s i brynu’r fersiwn mid-price o Master of Reality o’n i wedi gweld yna.
Gweld Sharon Osbourne ar y teledu amser cinio a sylweddoli pa mor bell yn ôl oedd hyn i gyd.
Cymwl Tagiau
Bydd darllenwyr â llygaid barcud yn sylw bod yr adran “Pigion” wedi diflannu o’r bar ar y dde - mae’r sgript wedi stopio gweithio, dw i’n anghofio pam. Wna i ffeindio rhyw ffordd arall o gadw trac o’r pethau bychain, ond yn y cyfamser, dyma fy 173 tag mwya poblogaidd ar del.icio.us:
Y pwysigwrydd o gael crap da
Noson yng nghwmni y pum bardd ifanc sy’n gyfrifol am y cyfrol Crap ar Farddoni, yng Nghaffi’r Emlyn, Tanygroes. Prin iawn oedd y cynulleidfa, yn anffodus, ond doedd dim prinder o hwyl ar y beirdd, na’r pibydd o Wyddel, Thomas (cyfenw?), na’r parti o aelodau Côr Ger y Lli, Aberystwyth.
Noson hollol wych, sy wedi ail-lenwi fy matris mewn sawl ffordd.
Gwerthu tŷ’r Powysiaid
Mae’r tŷ lle cafodd John Cowper Powys ei eni ar werth.
Dim ond dweud.
Cadw’r Cosmic Trigger yn Gyfforddus
Dyw ddim yn wneud pethau fel hyn yn aml, ond newydd glywed bod Robert Anton Wilson yn marw ac heb yr arain i dalu ei rent. Mae’n debyg bod digon o arian wedi dod i mewn i’w helpu dros dro, ond dyma dyn sy wedi helpu cymaint o bobl gyda ei lyfrau oedd yn amhosib beidio twlu bach o arian mewn i’r gronfa. Cafodd ddarllen y trioleg Illuminatus, a’r cyfres Cosmic Trigger, effaith mawr arna i pan o’n i’n ddyn ifanc, ac mae effaith dal yna yng nghefn fy meddwl dosbarth canol, parchus-i-bob-golwg.
It should be obvious to all intelligent readers (but curiously is not obvious to many) that my viewpoint in this book is one of agnosticism. The word “agnostic” appears explicitly in the prologue and the agnostic attitude is revealed again and again in the text, but many people still think I “believe” some of the metaphors and models employed here. I therefore want to make it even clearer than ever before that
I DO NOT BELIEVE ANYTHING This remark was made, in these very words, by John Gribbin, physics editor of New Scientist magazine, in a BBC-TV debate with Malcolm Muggeridge, and it provoked incredulity on the part of most viewers. It seems to be a hangover of the medieval Catholic era that causes most people, even the educated, to think that everybody must “believe” something or other, that if one is not a theist, one must be a dogmatic atheist, and if one does not think Capitalism is perfect, one must believe fervently in Socialism, and if one does not have blind faith in X, one must alternatively have blind faith in not-X or the reverse of X.
My own opinion is that belief is the death of intelligence. As soon as one believes a doctrine of any sort, or assumes certitude, one stops thinking about that aspect of existence. The more certitude one assumes, the less there is left to think about, and a person sure of everything would never have any need to think about anything and might be considered clinically dead under current medical standards, where absence of brain activity is taken to mean that life has ended.
Pob hwyl, Bob, a diolch.
Brwydr Cae’r Ffa
Roedd tipyn o wahaniaeth rhwng Gŵyl Côr y Cewri 1984 a’r un ŵyl yn 1985. Rhywbeth i wneud â chyffuriau?
Beth oedd yr heddlu arno?
MP3s Will Get You Through Times Of No Money…
Mae hyn yn drist o gyfaddefiad, ond y prif wahaniaeth mae cerdded ma’s o swydd sefydlog a mynd yn ôl mewn amser 8 mlynedd wedi wneud i’m bywyd dydd-i-ddydd, yw bod rhaid i mi beidio prynu cymaint o CDs, llyfrau a DVDs.
Felly, bydd Morfablog yn troi yn fwy o flog MP3 dros y misoedd nesa, mae’n debyg, gan taw ar y fformat yna bydda i’n dibynnu i glywed cerddoriaeth newydd. Bydd yr MP3au ar gael ar y we rhywle arall - fydd dim byd anghyfreithlon yma, o na fydd.
Dyma ni’n dechrau felly gyda trac gan y “cymundod gwerin-kraut ôl-satanaidd, Silvester Anfang.
Silvester Anfang is the Belgian Funeral Folk collective gathered in a free folk droneband. The line-up depends on who’s available to record/perform. The compositions are mostly non-musical offertories to worship their almighty overlord Brohll, but every now and then things work out as free psychedelic improvisations.
Beth sydd i beidio ei lico?
Silvester Anfang - Verkracht Door Demonen (MP3, 9.7 MB)
Jacques Brel - Amsterdam
Falle mod i wedi blogio hyn o’r blaen, ond mae’n werth ail-ddweud - Jacques Brel yw un o’r cewri.
Faint o gerddorion dych chi wedi gweld sy’n byw eu caneuon fel hyn?
Iesgob.
Ffeindio Duw gyda’r Polyphonic Spree
Lithium (Nirvana) gan y Polyphonic Spreeeeee.
Heb wrando ar Nirvana ers misoedd. Cofio siarad amdanyn nhw gyda Joss, sy’n tipyn yn ifancach na fi, a dweud wrtho i mi weld Nirvana yn Llundain yn y 90au cynnar ac iddo fod yn impresd iawn gyda hyn, fel o’n i wedi gweud mod i wedi gweld y Beatles neu rywbeth. Dim ond wedyn sylweddoli taw dyna yn union beth yw e. ‘Sai rhyw hen geezer wedi dweud wrtha i yn 1984 ei fod e wedi gweld Zeppelin nôl yn 1970 dyna fyddai fy ymateb i. Wnaeth yr holl rwtsh yngŷn â marwolaeth Cobain roi fi off y band am flynyddoedd, ond am gwpl o flynyddoedd yna, nhw oedd y band roc a rol ola i mi.