Solyaris (Andrei Tarkovsky, 1972). Prynais i hon ar eBay, a doedd dim byd arall i’w wylio, felly dyma fi yn ail-wylio hon ar fy mhen-blwydd.

Hon oedd y ffilm gyntaf gan Tarkovsky i mi weld, nôl yn y haf y llynedd, felly oedd yn ddiddorol weld hi eto ar ôl gweld y rhan fwya o ffilmiau’r cyfarwyddwr yn y cyfamser. Am un peth, doedd y pacing, oedd wedi fy nharo yn araf dros ben y tro cyntaf i mi weld, ddim yn teimlo mor anarferol o araf y tro ’ma. Mewn cymhariaeth â phethau fel Stalker a Nostalgia, mae hyn yn thriller cyffrous.

Offret (Andrei Tarkovsky, 1986). Ffilm ola Tarkovsky. Erland Josephson yn ffantastic, unwaith eto.

Lilja 4-ever (Lukas Moodysson, 2002). Ddim cystal â’i ffilm ddiwetha, Together. Roedd yr actorion i gyd yn dda, a’r stori yn bwerus, heb os, ond gyda thema mor dywyll mae angen bod yn ofalus wrth chwarae gyda elfennau o realaeth hudol, a dyw’r rhai yma ddim yn gweithio yn dda. Ydyn ni fod i fod yn falch bod Lilja a Volodya gyda’i gilydd ar y diwedd. Mae’r ddau ohonyn nhw wedi lladd eu hunain, wedi’r cwbl. Dydy hynny ddim yn arwydd o ddiweddglo hapus, fel arfer.

The Edge of the World (Michael Powell, 1938). Ffilm fach gref iawn, wedi seilio ar hanes Ynys Sant Kilda.

Zerkalo (Andrei Tarkovsky, 1975). Dw i dal hen wylio ffilm Tarkovsky heb gwympo i gysgu ynddi, ond dal heb weld un sy ddim yn waith athrylith. Ydw i’n croes-ddweud fy hunan? O’r gorau, dw i’n croes-ddweud fy hunan, ond mae’n wir.

Mae ffocws y ffilm yn symud ar hap rhwng tri adeg, a gall hyn

Stalker, (Andrei Tarkovsky, 1979).

Heb y sawl gwasanaeth DVD-trwy’r-post dw i wedi defnyddio’n diweddar, mae’n annhebyg iawn y byddwn i wedi gweld unrhyw ffilm Tarkovsky ond Solaris erbyn hyn, ond dyma fi wylio Stalker ddoe, ac mae Mirror i ddod yfory.

Araf, wrth gwrs. Ddim yn ei deall, wrth reswm. Bendigedig. Ac un o hoff ffilmiau Joel Schumacher. Wrth gwrs.

Stalker ar nostalghia.com.

Magnolia (Paul Thomas Anderson, 1999). Hollol anhygoel, opera o ffilm. Rhy fawr i mi gymryd i mewn eto. Yn dda iawn, iawn.

Cyfrinachau Magnolia.