Wedi bod yn siarad â’m ffrind Maff am normaleiddiad ieithyddol: syniad anodd iddo fe, fel Saes uniaith i’w ddeall. Wrth trafod y peth gyda fe (a chwarae teg iddo, faint o Saeson sydd gyda diddordeb yn y fath peth?) roedd rhaid i mi feddwl yn ddyfnach.

Un peth sy’n holl bwysig, yw’r angen i weithio mewn cyd-destun rhyngwladol ac i beidio bod yn ynysol: does dim byd arbennig i’n sefyllfa yng Nghymru.

Mae’r erthygl hon yn sôn am y ffordd mae’r we wedi datblygu fel ffenomen amlieithog. Mae ’na lot yn yr erthygl dw i ddim yn cytuno â fe, ond mae hyn yn taro tant:

Until a critical mass of internet penetration in a country builds up, and a corresponding mass of content exists in the local language, the motivation to switch from English-language sites will be limited to those for whom issues of identity outweigh issues of information.

Yma yng Nghymru, dyn ni’n gwastraffu egni ar gwyno bod Yahoo yn gwbl Saesneg neu bod angen diweddiad dot cym cyn i ni ddechrau creu’r we Gymraeg.

Mae hyn yn warthus. Dych chi moyn pori’r we yn y Gymraeg? Llwytho Opera a’i phecyn ieithoedd Celtaidd. Dych chi moyn ymchwilio’r we yn y Gymraeg? Defnyddiwch Google Cymraeg. Dych chi mo’yn cynnwys, annibynnol, anfasnachol. Creuwch fe eich hunain! Mae ’na degau o filoedd o bobl yn defnyddio Blogger ond, am wn i, dim ond un person sy’n cadw gwe-flog Cymraeg ei hiaith. Y cwyn o’r sîn blogio’n Saesneg yw bod popeth yn rhy losgachol, gyda phawb yn cyplysu eu blogiau â blogiau eu ffrindiau a neb yn dweud unrhywbeth newydd. Rhaid bod y sîn blogio’n Gymraeg yr un mwya mastyrbaidd ar y we!

</rhefru>