Harddu’r Iard Sbwriel

Mae Beautify Junkyards yn fand seic-werinol o Lisbon, sy’n mwyngloddio yr wythïen gyfoethog o seicedelia Seisnig mae Rob Young yn ei dilyn yn ei glasur Electric Eden.

Daethon nhw at fy sylw i yn diweddar iawn, gan mai nhw yw’r band diwetha i ymddangos ar sengl 7″ yng nghyfres Ghost Box, Other VoicesRoedd y ddau drac ar hwnna yn ddigon i’m gyrru at Google a ffeindio ma’s mwy am y band.

Dechreuon nhw wneud enw i’w hunain yn 2012, gyda’u hail-fersiwn o’r gân Nick Drake, From The Morning. Yn dilyn hyn, wnaethon record hir eponymaidd llawn cyfars, gan ddewis yn ofalus o berllan seicedelia Lloegr y 60au hwyr/70au cynnar, ond hefyd yn cynnwys ambell i ffrwythyn annisgwyl, fel Radioactivity Kraftwerk.

Cyrhaeddodd hwnna Bontgarreg yn y post heddiw, ac hefyd ail albwm y band, sef The Beast Shouted LoveDw i’n gwrando ar hwnna nawr wrth deipio hyn, ac mae’n hyfryd iawn. Cewch wrando ar ffrwd y record isod, ond mae’r record ei hunan yn werth £15 o arian unrhyw un – yn enwedig gan fod y label, Mega-Dodo, wedi cymryd digon o ofal wrth bacio’r peth iddo gyrraedd heb yr un plygiad yn y clawr, sy ddim yn wir am bob record sy’n wneud y daith i’r gorllewin gwyllt yn diweddar.

Mae cerddoriaeth “retro” fel hyn yn gallu bod yn embaras llwyr os nad yw e wedi’i chreu â chariad. Mae cant a mil o fandiau sy’n dropo enwau a chopio dilyniannau cordiau oes aur seicedelia, ond yn aml iawn maen nhw’n swnio fel y byddent yn well off ffurfio band teyrnged i’w harwyr, gan fod dim byd newydd ‘da nhw i’w gynnig. Dw i ddim yn siwr iawn pam mae’r criw ‘ma wedi apelio ata i cymaint: y ffaith bod nhw ddim yn dod o’r byd Seisnig, efallai, ac wedi dod at y gerddoriaeth yma ar lwybrau gwahanol? Yn sicr, eu caneuon Portiwgaeg yw fy ffefrynnau o’r stwff gwreiddiol maen nhw wedi recordio hyd yn hyn, a dw i’n gobeithio’n fawr y byddan nhw’n wneud rhagor yn eu hiaith eu hunain yn y dyfodol. Dyma drac o’r albym diwetha, i ddangos beth sy ‘da fi:

Pa mor hyfryd yw hwnna?

Clirio storfa ar iPhone

Rhag ofn bod hyn o werth i bobl eraill:

Mae iPhone 5C ‘da fi sy’n dod at ddiwedd ei oes – 3 mis ar ôl ar y cytundeb ac wedyn bydd yn amser prynu (ie, ddim rhentu!) ffôn newydd. Ond ers rhyw 6 mis dw i’n diodde o’r broblem “diffyg cof”, sy wedi bod yn boen enfawr, ac yn diweddar wedi cyrraedd y pwynt ble dw i’n gorfod dileu aps dw i’n defnyddio o dro i dro er mwyn cadw digon o le i’r aps dw i’n eu defynddio trwy’r amser.

Dw i wedi trial popeth hyd at jailbrêco’r ffôn, a ‘sai’r blydi peth ddim mor agos at ddiwedd ei gontract, mae’n debyg byddwn i wedi wneud. Ond heno ‘ma, ar ôl treulio awr arall rhwystredig trial aps “storage finder” a “junk remover”, dw i’n credu mod i wedi ffeindio’r ateb, wedi’i gladdu mewn sgwrs ar Reddit:

I had a similar problem that arose because I streamed a lot of my iTunes videos. The phone thought I was out of space. All I had to do was sign out of iTunes on my phone, restart the phone, then sign back into iTunes on the phone and everything was fine.

Dw i ddim yn gwylio fideo ar iTunes ar y ffôn, ond dw i yn defnyddio Apple Music ar gyfer ffrydio cerddoriaeth. Cyn i fi geisio’r tric bach uchod, oedd 35MB ar gael ar y ffôn; ar ôl allgofnodi o iTunes mae 1.3GB a dw i’n gallu ailosod yr aps dw i wedi bod yn gweld eu heisiau.

Da ‘di Reddit.

 

Uffington

Hanner tymor yr Hydref, 2015. Es i am dro yn y car i Loegr bell, i weld arddangosfeydd David Jones yn Chichester a Ditchling, i weld ffrindiau yn Staplehurst a Ramsgate, ac ymweld â’m chwaer yn Welwyn Garden City. Ar y ffordd adre, es i weld Ceffyl Gwyn Uffington, rhywle dw i wedi bwriadu ymweld â fe ers blynydde.

Cyrhaeddais i mewn niwl, ac roedd y Ceffyl bron yn anweledig, nes i fi ddod yn nes, a’r niwl yn dechrau codi.

Pen ceffyl, Uffington.

Posted gan Nic Dafis (@nicdafis) ar

Ar ôl ymweld ag Hengaer Uffington, o’n i wedi bwriadu mynd yn ôl i’r car ac efallai ymlaen at Rydychen i gael cinio, ond wrth gyrraedd y maes parcio, sylwais i ar arwydd i Efail Weland, ac wedi sieco Wikipedia i weld beth oedd hanes hwnnw, rhaid oedd mynd i’w weld. Lle arbennig iawn, un o’r safleoedd hynafol gorau dw i wedi bod.

Wedi cael blas ar y cerdded erbyn hyn, yn lle dychwelyd yr un ffordd i’r car, dilynais i lwybrau dros y caeau noeth, trwy gnwd tew o ŷd India, a thrwy brysgwydd hynafol nes ddod yn ôl i’r ffordd sy’n arwain at y maes parcio.

Cinio ym mhentre Uffington, a bach mwy o grwydro o gwmpas y pentre cyn troi at adre.

Shoreham i Lancing

 

Mis Medi 2015. Cerdded o Airbnb ar bwys maes awyr Shoreham (y maes awyr masnachol hynaf yn y byd!), i nôl fy nghar o Gapel Coleg Lancing (y capel coleg mwya yn y byd!), lle o’n ni wedi’i adael ar ôl parti priodas nith Philippa y noson gynt.

Mae siap y wâc yn dweud stori ynddo ei hun. Roedd hyn cwta pythefnos ar ôl y ddamwain erchyll yn Sioe Awyr Shoreham, ac roedd y ffordd fach sy’n cwrdd â’r A27 dal ar gau. Roedd rhaid dilyn Afon Adur i’r ddwyrain am ryw hanner milltir a dod yn ôl at y Coleg o’r gogledd.

Ar hyd Coombes Road ges i ail frecwast o fwyar duon, tra’n cadw ma’s o ffordd aelodau rhyw clwb seiclo. Nes ymlaen, caethon ni anrheg o bot jam gan nith Philippa, wedi’i wneud o’r un mwyar duon.

Y bore cyn hyn, diwrnod y briodas, aethon ni i’r traeth am wâc bach, gan gerdded hyd gwarchodfa natur Widewater. Ar ben rhes hir o gytiau traeth gwelon ni un o’r enw “Solaris” – tynnais i lun, ond dw i’n methu ffeindio fe. Dyma un gan rywun arall:

Shoreham beach huts

Wâc Dydd Gwener

(Arbrawf sgwennu heb feddwl gormod. Cadwer yr hawl i ychwanegu, golygu a dileu pethau os dw i’n ffeindio mod i wedi dweud rhywbeth twp. Diolch am fod yn amyneddgar.)

Codi’n gynnar wedi breuddwyd rhy glir i’w anghofio. Fel arfer, bore dydd Gwener yw’r amser dw i’n paratoi cylchlythyr Pethe Cylch Teifi, ond yr wythnos ‘ma dw i wedi bod yn fwy trefnus nag arfer, ac ar wahan i ryw dri ebost (gan gynnwys un gyda llun arbennig ar gyfer peniad y cylchlythyr), roedd popeth yn ei le ac yn barod i fynd.

Gyda’r amser sbâr, coginio swper am heno, gan ddefynddio tipyn o’r llysiau ni’n cael mewn bocs oddi wrth Troedyrhiw, a dechrau bara y penwythnos. Ar ôl cinio clou o dato pob a gweddillion o neithiwr, ma’s am wâc bach, heb gynllun.

Wedi cael wythnos “sych” (dim cwrw) ers nos Wener diwetha – sy’n esbonio pam dw i wedi bod mor anarferol o drefnus, siwr o fod – felly er i fi anelu at Langrannog, does dim bwriad mynd i’r dafarn, am unwaith. Gan ddechrau ar y lôn ma’s o’r pentre tuag at Llainwen, wnes i gymryd y llwybr dros y caeau sy’n mynd lawr i Mill View a Pigeonsford. Mae’r dyffryn bach yna yn dawel iawn fel arfer, ac ers wythnos diwetha mae’n wag o’r defaid sy wedi bod yn pori yna hefyd.

Mae’r llwybr tu ôl i Mill View yn wlyb dan draed o hyd, ond mae’r carped o arlleg gwyllt yn dechrau tewhau, ac mewn wythnos neu ddwy arall, bydda i’n llenwi bag â’r dail a wneud cawl garlleg gwyllt a seidr, neu efallai trial y hwmws ‘ma, gyda garlleg gwyllt, dail poethion a chennin. Mae gyda ni batshyn bach o arlleg gwyllt yn yr ardd, ond dim digon i’w wneud pethau fel hyn: dim ond digon i’w roi ambell o ddeilen mewn brechdan neu salad.

Sgrech y Coed yn bishi yn y coedwig uwchben yr hen reithordy, stopio i wrando arnyn nhw am sbel.

Lawr tuag at Langrannog ond troi i’r dde wrth Y Gerwn ar y trac at Ffarm Lochtyn, ac o’r fforch, cymryd y lôn ucha i fynd tu ôl i Benddinas Lochtyn ac at Wersyll yr Urdd. Pedwar barcud coch yn hela yn hamddenol yn y caeau uwchben y ffarm, grŵp teuluol efallai. Ddim yn cofio gweld cymaint â hyn mewn un criw yn ardal Llangrannog o’r blaen.

Wrth i’r Gwersyll ddod mewn i’r golwg, dyna ddwy frân goesgoch yn eistedd ar y ffens o’m blaen, yr un agosa yn rhy fishi glanhau ei phig ar y weiren bigog i sylwi arna i. Ddim yn aml dw i’n cael gweld un o’n hoff adar mor agos â hyn.

Croesi y caeau gwlyb tuag at ffarm Cefncwrt wedyn, yn lle mynd trwy’r Gwersyll ei hun. Mewn un man mae’r dŵr yn rhedeg yn nant dros y cae, a gwelais i tri phatshyn o lys brogaed. Jyst tu ôl i Gefncwrt, lle mae llwybr yn ymuno â’r lôn y Gwersyll, dw i wedi ffeindio madarch Clustiau’r Ysgaw o’r blaen, felly es i i gael cip, a synnu cwrdd â cherddwyr arall, dyn a dau blentyn, yn y coed. Wedyn cofio taw chwilio am ddaeargelc o’n i pan ffeindiais i’r madarch, felly siwr o fod wedi styrbio criw bach o gelcwyr ydw i, er eu bod yn esgus peidio gwybod am beth dw i’n sôn.

Wâc bach neis, a’r diwrnod gorau i ni gael hyd yn hyn ar ran tywydd.

 

 

Bwch yn Uchaf, Llanuwchllyn

arwydd

Dyma’r adolygiad sgwennais i ar gyfer tudalen TripAdvisor Bwch yn Uchaf, y lle hyfryd yn Llanuwchllyn lle buon ni ar ein gwyliau gwersyllu wythnos o’r blaen. Yn anffodus, dydy TripAdvisor ddim yn derbyn adolygiadau mewn “ieithoedd bychain”, felly dyw’r adolygiad ddim yn ymddangos ar y dudalen. Roedd y nodyn agoriadol Saesneg yn yr adolygiad gwreiddiol; dw i wedi trïal wneud hyn o’r blaen.


(Note to TripAdvisor moderators: I’ve written this review in Welsh, as this campsite is one of the few places I’ve stayed at in Wales where the owners have remembered that Welsh speakers go on holiday in Wales too!)

Ffeindion ni fanylion Bwch yn Uchaf yn y llyfr “Cool Camping Cymru”, a chawson ni mo’n siomi. Lle hyfryd yw e.

Mae’r perchnogion yn groesawgar ac yn barod i helpu – cawson ni broblem gyda’r car, a daeth Gareth i’n helpu ei ddechrau. Mae’r cyfleusterau yn syml, yn lân, ac yn hawdd eu defynddio – cawodydd poeth, rhad ac am ddim!

Roedd y safle’n dawel iawn yn ystod yr wythnos buon ni ‘na (cyn i’r ysgolion dorri lan am yr haf), ac er ei fod yn llenwi erbyn y nos Wener, doedd e byth yn rhy swnllyd.

Mae’r lleoliad yn berffaith i bobl sy eisiau gwyliau cerdded yn Nyffryn Dyfrdwy. Mae gorsaf trên Rheilffordd Llyn Tegid drws nesaf, felly cewch fynd i’r Bala mewn steil, ac mae’r bws T3 (Abermaw i Wrecsam) yn rhedeg trwy’r pentre.

Mae’n braf iawn dod ar draws lle gwyliau lle mae’r Gymraeg yn cael lle amlwg: roedd pob arwydd ar y safle yn ddwyieithog, rhywbeth dw i ond wedi’i weld ar faes pebyll yr Eisteddfod cyn hyn!


golygfa

rheilffordd

Ôl y frech wen

Ychwanegu Hwiangerddi ar Tumblr, a dod ar draws hyn:

CCLXII. TEIMLAD DA

Mae’n dda gen i ddefaid, mae’n dda gen i wyn,
Mae’n dda gen i feinwen a phant yn ei thrwyn;
A thipyn bach bach o ôl y frech wen,
Yn gwisgo het befar ar ochr ei phen.

Dw i wedi bod ar y rhyngrwyd ers achau, ac dw i wed gweld a chlywed am lot o bethau od, ond dyna’r tro cyntaf i fi ddod ar draws enghraifft o ffetish y frech wen, am wn i.

*codi ael at Lanuwchlyn*

Llyn Brianne / Gwenffrwd-Dinas

Codi’n gynnar heddi, a’r tywydd yn argoelio’n dda, felly bant â ni i Lyn Brianne, ardal dw i ddim yn gyfarwydd â hi o gwbl, i wneud bach o gerdded. Ffeindiais i’r daith yn llyfr Ceredigion Walks, yng nghyfres “Pathfinder Guides” gan Jarrold, sydd ma’s o brint erbyn hyn. Siom.

Dw i wedi mapio’r daith ar MapMyWalk, os bydd hynny o unrhyw iws: Llyn Brianne / Gwenffrwd-Dinas.

(Dyw’r ffeil .gpx yna ddim yn fanwl iawn yn ystod y darn trwy’r Warchodfa, ond mae’r llwybr yna yn ddigon clir byddai’n anodd mynd ar goll ta beth.)

Mae’r llun ar dop y cofnod hwn yn dod o ogof Twm Siôn Cati, sy’n werth ymweliad bach. Mae’r walydd yr ogof wedi’u gorchuddio â graffiti, sy’n dyddio nôl i diwedd y 19eg ganrif. Gwleon ni y ddraig fach yma yn yr ogof, hefyd:

Madfall Twm Siôn Cati
Madfall Twm Siôn Cati

Un peth sy ddim ar Google Maps yw’r bont newydd ar draws Afon Doethie, ar bwys yr hen un – eto, bydd y ffeil .gpx ddim yn dangos hyn, ond dyw e ddim yn bosibl ei cholli hi.

Ar ôl y wâc, a thipyn o syched ar o leia un ohonon ni, aethon ni i dafarn Pont Tywi, a oedd newydd gau ei drysiau am y prynhawn. Ni phoener, yn ôl dyn oedd yn gweithio ar do’r dafarn, byddai croeso i ni yn nhafarn Y Dderwen Frenhinol ym mhentre Rhandirmwyn gerllaw. Ar ôl mynd ar goll tipyn bach ar y ffordd yna, ffinedion ni bod honna ar gau hefyd. Dydy pobl Shir Gâr ddim yn yfed yn ystod y pnawn?

Am ryw reswm oedd yn wneud synnwyr ar y pryd, penderfynnon ni fynd adre trwy Lanymddyfri – do’n i ddim eisiau aros yna (tebyg byddai ei thafarnau hi ar agor, ond dan eu sang â ffermwyr ar eu ffordd i’r Sioe), dim ond meddwl byddai fe’n glouach na cadw at y lonydd bychain. Dod ma’s o’r dre wedyn, a dyna ddyn yn bodio am lifft, ac yn cario y rycsac mwya dw i wedi gweld yn fy myw. Dim dewis ond cynnig lifft, a dysgu ganddo taw para-gleidar oedd yn y sac, ac ei fod e wedi hedfan arno o Landdewi Brefi i gyrion Llamymddyfri y pnawn ‘ma. Pa ddewis felly ond mynd â fe yn ôl i’r pentre enwog, gyda ambell i wyriad ar y ffordd, gan bod yr unig mapiau oedd gyda ni yn y car oedd hen atlas ffyrdd yr AA â’r raddfa yn rhy fawr am y lonydd bach, a theclyn GPS ar fy ffôn lôn, â’r raddfa yn rhy fanwl i weld ble o’n ni’n mynd yn iawn. Lot o hwyl, ond cyrhaeddon ni’n sâff, a rhoi’r boi wrth ei gar, wedi gweld bod dwy dafarn yn Llanddewi Brefi. Yn anffodus, mae un wedi conferto i d? annedd, a’r llall ar gau am y pnawn, fel pob tafarn arall yn Nyfed heddiw, mae’n debyg.

Ar y ffordd yn ôl i Lambed, bron â lladd ci selsigen ifanc oedd yn rhedeg ar hyd y lôn nerth ei goesau bach hurt. Wedi stopio tri neu bedwar o geir, a neb yn nabod y ci bach, dyna fe yn diflannu lan lôn fferm, a gobeithio at ei gartre.

Rhaid bod ein gorchestion da wedi’u sylwi gan dduwion y tafarnai, achos yn y pentre nesa un, Cellan, dyna’r drysiau t? tafarn y Pysgotwr yn gwenu’n agored arnom. Tafarn fach hyfryd hefyd, gyda chroeso Cymraeg gan y tafarnwr, dewis o ddau cwrw, Butty Bach a BB Evan Evans, a thipyn o glonc wrth y bar.

Diwrnod bach yn hirach nag o’n i’n disgwyl, felly. Dw i dal yn bwriadau sgwennu pwt bach am bob diwrnod dw i wedi colli ers dechrau ymdrechion #blogydydd: mae blogwyr newydd fel Bethan yn fy ngadael yn y llwch!

Dyma grynodeb o’r daith gerdded.

Batris Llawn

Nôl gytre ar ôl wythnos fendigedig yn Llŷn. Dw i ddim am ddweud rhyw lawer yma, gan bod hi’n fwriad ‘da fi lenwi’r bylchau yn fy mlogiadau dyddiol trwy sgwennu cofnod ar gyfer bob dydd o’r gwyliau, ond yn fras…

Arhoson ni yng ngwersyllfa Mynydd Mawr, ger Aberdaron, rhywle o’n i wedi bod o’r blaen, blynydde maith yn ôl, mewn oes arall. Wnaethon ni gerdded rhywle gwahanol bob dydd, a wnes i yfed lot gormod o Gwrw Llŷn, gan gyfiawnhau gyda’r hen ddadl, “cefnogi busnesau lleol”.

Buon ni’n lwcus ‘da’r tywydd, dim ond un diwrnod gwlyb, a beth yw’r ots am hynny, ta beth?

Un o’r pethau gwych am fod yn Llŷn oedd bod chi’n dod yn arfer dechrau bob sgwrs yn Gymraeg heb hyd yn oed meddwl am y peth, rhywbeth sy ddim yn bosibl yng Ngheredigion, gwaetha modd. Cdes i dipyn o sioc ddoe pan oedd merch mewn siop gwerthu popeth yn Nefyn yn ateb yn Saesneg, am y tro cyntaf ers wythnos.

Gadawon ni’r safle y bore ‘ma, cyn i’r glaw ddod i mewn, a chipo mewn i weld Aran a Catrin a’r plantos ym Mynytho ar ein ffordd. Stopio ym Mhwllheli nesa, i Philippa gael gafael yn rhaglen yr Eisteddfod yn Llên Llŷn. Ces i gopi o lyfr Rhys Iorwerth tra bod ni ‘na, ac wedi dechrau cael cip heno. Roedd rhaid i ni stopio yn Nolgellau wedyn, i Philippa gael “y caws ar dost gorau yn y byd” yng nghaffi T.H.Roberts – oedd e’n edrych yn neis iawn, ond es i am y figan sbeshial, tato trwy’i groen a ffa pob. Do’n i ddim wedi sylweddoli bod y Seshiwn Fawr, ond ar ôl wythnos o fwynhau llonyddwch Llŷn (a’i chwrw), doedd y temptasiwn i aros ddim yn gryf iawn, felly adre â ni.


Llun: Ynys Enlli o gopa Mynydd Mawr, gan Nick Adams ar Flickr, dan drwydded Comins Creadigol.